ايمان زيربناى شريعت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٥٦٨ - هشتم- كرانههاى استغفار

شايد، گذشت و عفو، همان محو آثار گناه در زنگار زدگىِ دل باشد تا ديگر به تكرار گناه، گرايش نيابد، امّا غفران، پوشاندن گناه است و شايد مفهوم آن با تأمّل و دقّت در موارد به كارگيرىِ اين واژه، اصلاح تباهيهاى به جامانده از گناه باشد.

ت- خوب است كه براى دعا با بيان تسليم و ايمان، زمينه سازى شود. خداوند از قول مؤمنان، حكايت مى‌كند كه:

الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا إِنَّنَا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا... [١].

آية الله العظمى السيد محمد تقي المدرسي(دام ظله)، ايمان زيربناى شريعت - قم، چاپ: اول، ١٣٨٣.

«كسانى كه مى‌گويند: اى پروردگار ما! ايمان آورديم پس گناهان ما را بيامرز...»

ث- خداوند مى‌فرمايد:

إِنَّهُ كَانَ فَرِيقٌ مِنْ عِبَادِي يَقُولُونَ رَبَّنَا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا... [٢].

«آرى گروهى از بندگان من مى‌گفتند: اى پروردگار ما! ايمان آورديم، پس ما را بيامرز و بر ما رحمت آور...»

ج- بدين ترتيب ثناى خداوند و اظهار عبوديت به درگاه او امرى پسنديده است. خداوند مى‌فرمايد:

وَقُل رَّبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَأَنتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ‌ [٣].

«و بگو: اى پروردگار من! بيامرز و رحمت آور و تو بهترين رحمت آورندگان هستى.»

چ- خداوند مى‌فرمايد:

... أَنْتَ وَلِيُّنَا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَأَنتَ خَيْرُ الْغَافِرِينَ‌ [٤].

«... تو ياور ما هستى، ما را بيامرز و بر ما ببخشاى كه تو بهترين آمرزندگانى.»

امام باقر عليه السلام مى‌فرمايد:

«خداوند عزّ وجلّ، مردى از اهل باديه را با دو كلمه دعا بخشيد، او در دعاى خود، چنين مى‌گفت: خدايا! اگر من را كيفر دهى من شايسته كيفرم و اگر مرا