ايمان زيربناى شريعت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٥٦٩ - هشتم- كرانههاى استغفار

ببخشى تو شايسته بخششى و بدين ترتيب خدا از سرگناهان او بگذشت. [١]»

دراين زمينه از جابر بن عبداللَّه نقل شده است كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود:

«بهترين استغفار را بياموزيد: خدايا! تو خداى من هستى و خدايى جز تو نيست تو مرا آفريدى و من، بنده تويم و من بر عهد تو هستم و نعمت تو بر من است و گناه من بر تو، پس مرا ببخش كه جز تو كسى نمى‌تواند گناهان را ببخشد. [٢]»

ح- فرصتهاى استجابت دعا و استغفار و هنگام پرداختن به دعا و استغفار براى ديگر مؤمنان، فراوان است و قرآن كريم روشن مى‌كند كه چگونه مؤمنان براى برادران خود كه در ايمان آوردن از آنها پيشى گرفتند، دعا و استغفار مى‌كردند. خداوند مى‌فرمايد:

... رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِإِخْوَانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونَا بِالْإِيمَانِ... [٣].

«... اى پرودگار ما! ما و برادران ما را كه پيش از ما ايمان آورده‌اند بيامرز...»

خداوند مى‌فرمايد:

قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِي وَلأَخِي وَأَدْخِلْنَا فِي رَحْمَتِكَ وَأَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ‌ [٤].

«گفت: اى پروردگار من! مرا و برادرم را بيامرز و ما را در رحمت خويش داخل كن كه تو مهربان‌ترين مهربانانى.»

امام صادق عليه السلام مى‌فرمايد:

«هركه در دعاى خود، ابتدا به چهل مؤمن دعا كند و آنگاه به خويش، دعاى او استجابت مى‌شود. [٥]»

خ- گاهى مؤمن به انگيزه خود در استغفار و طلب آمرزش اشاره مى‌كند، به طور