ايمان زيربناى شريعت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٣٧ - دهم- عاقبت تقوى در زندگى

پ- آسان كردن زندگى‌

١- چگونه خداوند زندگى را براى پرهيزكاران آسان مى‌گرداند؟ آيا توفيق برخوردارى از عوامل رستگارى را به ايشان مى‌دهد، يا وسايل رستگارى را براى آنها فراهم مى‌آورد؟ يا راههاى دسترسى به صلح و رشد را به آگاهىِ آنها مى‌رساند، يا آنها را به روحيه‌اى مجهّز مى‌كند كه در حقيقت، مژده‌اى است براى آنها و عزمشان را استوار مى‌گرداند و اراده‌شان را رشد مى‌بخشد؟ همه اينها و شايد بيش از اينها محتمل است، زيرا هيچ چيز از دايره توانائى خداوندى كه آهن را در دست داوود، نرم مى‌گرداند و باد را به تسخير سليمان درمى‌آورد و اسماء را به آدم مى‌آموزد، بيرون نخواهد بود. خداوند مى‌فرمايد:

... وَمَن يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَل لَهُ مِنْ أَمْرِهِ يُسْراً [١].

«.. و هركه از خدا بترسد خدا كارش را آسان خواهد كرد.»

٢- عطش انسان فاسق به كالاى دنيوى او را در عذابى سخت قرار مى‌دهد و دراين هنگام است كه دنيا با همه پهناوريش بر چنين شخصى تنگ مى‌شود در حالى كه آرامش شخص پرهيزكار، زندگى را در نگاه او، بسى آسان مى‌گرداند.

خداوند، قدرت تحمّل را به مؤمن مى‌دهد و او را به خشنودى مى‌رساند و شكر نعمتها را بر او ارزانى مى‌دارد و در نتيجه زندگى را براى او دوست داشتنى و مايه خشنودى و برخوردار از رنگ صلح و سلامت مى‌گرداند، زيرا شخص متّقىِ حقيقى، هر روز چندين بار با خداى خود به نجوا مى‌نشيند و اين همه عطشهاى او را فرومى‌نشاند و هر غل و زنجيرى را از دل مؤمنانى كه با او معاشرت دارند بر مى‌كند و دل او را كشتزار رحمت و عشق مى‌گرداند. خداوند مى‌فرمايد:

فَأَمَّا مَنْ أَعْطَى‌ وَاتَّقَى‌* وَصَدَّقَ بِالْحُسْنَى‌* فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرَى‌ [٢].

«امّا آن كسى كه (در راه خدا) انفاق كند و پرهيزكارى پيش گيرد* و جزاى نيك (الهى)