ايمان زيربناى شريعت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٥٦ - عشق به خدا دليل وجود ايمان

قُلْ إِن كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ... [١].

«بگو: اگر خدا را دوست مى‌داريد از من پيروى كنيد تا او نيز شما را دوست بدارد و گناهانتان را بيامرزد...»

٢- عشق الهى درجاتى دارد كه گاهى شخصى را به مرتبه شيفتگى مى‌رساند، چه برخى از مؤمنان به چنان درجه‌اى از اشتياق به لقاء اللَّه مى‌رسند كه مرگ هم جلودارشان نيست.

پروردگار متعال درباره عشق شديد مى‌فرمايد:

وَمِنَ النَّاسِ مَن يَتَّخِدُ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَنْدَاداً يُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ اللَّهِ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبَّاً للَّهِ... [٢].

«بعضى از مردم خدا را همتايانى اختيار مى‌كنند و آنها را چنان دوست مى‌دارند كه خدا را ولى آنان كه ايمان آورده‌اند خدا را بيشتر دوست مى‌دارند...»

شايد نشانه اين عشق شديد همان عشق به اولياى خدا و پيروى از ايشان باشد. احاديث شريفى كه در زير آمده‌اند مسأله عشق به خدا را به تفصيل بيان داشته‌اند:

يك- در حديث شريفى به نقل از محمّد بن على به نقل از فضيل آمده است كه گفت: به ابوالحسن عليه السلام عرض كردم: چه چيز در آنچه خدا واجب كرده، بندگان را بهتر به خداوند نزديك مى‌كند؟ امام عليه السلام فرمود:

«بهترين چيزى كه بندگان را به خداوند نزديك مى‌كند فرمانبرى از خدا و رسول او و دوست داشتن خدا، رسول و اولوالامرش است». و امام ابوجعفر عليه السلام مى‌فرمايد:

«دوست داشتن ما ايمان، و كينه توزى نسبت به ما كفر است. [٣]»

دو- پيامبران الهى خداوند متعال را بيشتر دوست مى‌داشتند. از انس روايت شده است كه گفت: پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود:

«شعيب عليه السلام از عشق خداوند عزّ وجلّ آن قدر گريست كه كور شد. خداوند بينايى‌