ايمان زيربناى شريعت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٤٤٩ - پنجم- دعا، شعار پيامبران است

رَبِّ هَبْ لِي مِنَ الصَّالِحِينَ‌ [١].

آية الله العظمى السيد محمد تقي المدرسي(دام ظله)، ايمان زيربناى شريعت - قم، چاپ: اول، ١٣٨٣.

«اى پروردگار من! مرا فرزندانى صالح عطا كن.»

چ- پس از درهم شكستن بتها در بابل و بعد از آن كه ابراهيم خاندان خود را به هدف برپاكردن نماز در درّه‌اى غير قابلِ كشت در كنار بيت‌اللَّه الحرام، جاى داد و پس از آن كه بناى كعبه را از سرگرفت و امر خدا را با ذبح پسرش گردن نهاد پس از همه اينها از خداوند خواست كه اعمال او را بپذيرد، زيرا او در مقام عبوديت خداوندى احساس كوتاهى مى‌كرد و اين چنين است كه خداوند مى‌فرمايد:

وَإِذْ يَرْفَعُ إِبْرَاهِيمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَإِسْمَاعِيلُ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ‌ [٢].

«و چون ابراهيم و اسماعيل، پايه‌هاى خانه را بالا بردند گفتند: اى پروردگار ما! از ما بپذير كه تو شنوا و دانا هستى.»

ح- حنفيتى كه به ابراهيم عليه السلام منسوب است و اوج خلوص توحيد به شمار مى‌آيد، به مفهوم تسليم محض در برابر خداوند مى‌باشد. از همين رو ابراهيم از خدايش مى‌خواهد كه به او توفيق اسلام (تسليم) عنايت كند و اين كه اين شيوه در نسل او استمرار يابد. خداوند سبحان از زبان او مى‌فرمايد:

رَبَّنَا وَاجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَمِن ذُرِّيَّتِنَا أُمَّةً مُسْلِمَةً لَكَ وَأَرِنَا مَنَاسِكَنَا وَتُبْ عَلَيْنَا إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ‌ [٣].

«اى پروردگار ما! ما را فرمانبردار خويش ساز و نيز فرزندان ما را فرمانبردار خويش گردان و مناسكمان را به ما بياموز و توبه ما بپذير كه تو توبه پذيرنده و مهربان هستى.»

خ- او دعاى خود را براى سامان گرفتن نسل خويش با دعاى ارزشمند ديگرى كمال مى‌بخشد و آن اين كه در ميان نسلش رسولى برگمارد. به حقيقت، دل او چقدر فراخ بوده است و چقدر شيفته خداوند بوده است و به ارزشهاى توحيد و بشريّت،