ايمان زيربناى شريعت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٩١ - هشتم- نفى طاغوت

به خدايى گرفتند...» پرسش كردم و حضرت در پاسخ فرمود: «آگاه باشيد كه به خدا آنها مردم را به عبادت خويش فرا نخواندند و اگر آنها به عبادت خويش فرامى خواندند مردم بديشان پاسخ مثبت نمى‌دادند، ولى آنها حرام را حلال و حلال را حرام كردند و بدين ترتيب مردم بدون آنكه خود بدانند ايشان را پرستيدند. [١]»

هشتم- نفى طاغوت:

الف- خداواره‌هايى كه در برابر خدا پرستيده مى‌شوند كيانند؟ تنها احبار و رهبان نيستند كه به جاى آنكه به سوى خدا فراخوانند به سوى خويش فرامى‌خوانند، بلكه طاغوت سياسى كه سلطه خود را به ناحق، گشوده است نيز چنين است، او خداواره ديگرى است كه در برابر خدا فرمان برده مى‌شود و بدون كفر ورزيدن به طاغوت و دورى كردن از او و تبرّى جستن از وى، دين افراد، پيراسته نمى‌شود و عبادت ايشان پاكى نمى‌يابد. خداوند مى‌فرمايد:

... فَمَن يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَيُؤْمِن بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَى‌ لَاانفِصَامَ لَهَا وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ‌ [٢].

«... پس هركس كه به طاغوت كفر ورزد و به خداى ايمان آورد به چنان رشته استوارى چنگ زده كه گسستنش نباشد. خدا شنوا و داناست.»

ب- خداوند مى‌فرمايد:

... يُرِيدُونَ أَن يَتَحَاكَمُوا إِلَى الطَّاغُوتِ وَقَدْ أُمِرُوا أَن يَكْفُروا بِهِ... [٣].

«... ولى مى‌خواهند براى داورى نزد طاغوت (و حكّام باطل) بروند، با اينكه به آنها دستور داده شده كه به طاغوت كفر ورزند...»

اين از آن روست كه خداوند و پيامبر خدا تنها خاستگاه حلّ و فصل اختلافات‌