ايمان زيربناى شريعت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٢١ - هفت- حق، پيام پيامبران

يا كم توشه)، و از سوى خداوند است (خداوند همه مردمان). خداوند مى‌فرمايد:

إِنَّا أَنزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَابَ لِلنَّاسِ بِالْحَقِّ... [١].

«ما اين كتاب را به حق براى هدايت مردم بر تو نازل كرديم...»

٢١- از تجلّيات حق در قرآن اين است كه خداوند با آن ميزانى را فروفرستاده كه براساس حق مى‌سنجد و امورى را كه حق است روشن مى‌كند. آن ميزانى است براى مردم (رسول خدا و حجّت پس از او)، ميزانى است براى رويدادها (عقل) و ميزانى است براى كالاها (ترازو) و ميزانى است براى اختلافات (داورى حق). خداوند مى‌فرمياد:

اللَّهُ الَّذِي أَنزَلَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ وَالْمِيزَانَ... [٢].

«خداوند كسى است كه كتاب را به حق نازل كرد. و ميزان را نيز...»

٢٢- حق، مخالف هوى و هوس است و به همين سبب بيشتر مردم به پيروى از شهوتها و هوسهاشان، حق را ناخوش مى‌دارند و اين يكى از دلايل حق است، زيرا آدمى بر تشخيص حق از باطل و به سنجش گذاردن آندو با توجه به اميال دنيايى، تواناست پس هرچه مخالف هوس او بود و نفسِ بد فرمان او آن را ناخوش مى‌داشت- معمولًا- همان حق است. خداوند مى‌فرمايد:

لَقَدْ جِئْنَاكُم بِالْحَقِّ وَلكِنَّ أَكْثَرَكُمْ لِلْحَقِّ كَارِهُونَ‌ [٣].

«ما شما را با حقّ آشنا كرديم ولى بيشترتان از حق كراهت داشتيد.»

٢٣- براساس يك آيه قرآنى جنّيان هنگامى كه قرآن را شنيدند راهنما بودن آن را به سوى حق، دليل صدق و راستى آن دانستند، مگرنه كه رسالتهاى پيشتر خود را تصديق مى‌نمايد؟

خداوند (به نقل از ايشان) مى‌فرمايد:

... إِنَّا سَمِعْنَا كِتَاباً أُنزِلَ مِن بَعْدِ مُوسَى‌ مُصَدِّقاً لِمَا بَيْنَ يَدَيْهِ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ وَإِلَى‌ طَرِيقٍ‌