ايمان زيربناى شريعت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٧٤ - اوّل- توحيد خدا در عبادت
خداوند مىفرمايد:
قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئاً وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضاً أَرْبَاباً مِنْ دُونِ اللَّهِ... [١].
«بگو: اى اهل كتاب بيائيد از آن كلمهاى كه پذيرفته ما و شماست پيروى كنيم: آنكه جز خداى را نپرستيم وهيچ چيز را شريكاو نسازيم وبعضىاز ما بعضى ديگر را سواى خدا بهپرستش نگيرد...»
ث- براى رسيدن به درجه عبادت خداوند سبحان، مؤمن ناگزير بايد با تسليم در برابر اوامر، شريعتها و احكام الهى، خويش را پيراسته گرداند.
خداوند مىفرمايد:
وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ حُنَفَاءَ وَيُقِيمُوا الصَّلَاةَ وَيُؤْتُوا الزَّكَاةَ وَذلِكَ دِينُ الْقَيِّمَةِ [٢].
«و آنان را جز اين فرمان ندادند كه خدا را بپرستند در حالى كه دين خود را براى او خالص كنند، واز شرك به توحيد بازگردند، و نماز گزارند و زكات دهند. اين است دين درست و راست.»
از كامل تمار رسيده است كه: امام باقر عليه السلام مىفرمايد: «اى كامل! آيا مىدانى كه مقصود ازاين فرموده الهى قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ چيست؟ عرض كردم: فدايت گردم! رستگار شدند و كامياب گرديدند و به بهشت وارد شدند. امام عليه السلام فرمود: يعنى تسليم شدگان، رستگار شدند، زيرا كه تسليم شدگان، تنها نجيبان و شريفان عالم آفرينش هستند. [٣]»
اگر آدمى در برابر رسول خدا سر تسليم فرود نياورد تسليم در برابر خدا مفهومى نخواهد داشت. «كامل» از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه حضرت اين آيه را تلاوت فرمود:
فَلَا وَرَبِّكَ لَايُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيَما شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَايَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً
[١] - سوره آل عمران، آيه ٦٤.
[٢] - سوره بيّنه، آيه ٥.
[٣] - بحارالانوار، ج ٢، ص ١٩٩.