ايمان زيربناى شريعت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٦٦ - سرانجام ايمان؛ هدايت و رستگارى

إِذْ يُوحِي رَبُّكَ إِلَى الْمَلَائِكَةِ أَنِّي مَعَكُمْ فَثَبِّتُوا الَّذِينَ آمَنُوا... [١].

«و آنگاه كه پروردگارت به فرشتگان وحى كرد: من با شمايم. شما مؤمنان را به پايدارى واداريد...»

٧- رستگارى بزرگ در آخرت تحقّق مى‌يابد كه خداوند مى‌فرمايد:

وَلأَجْرُ الْآخِرَةِ خَيْرٌ لِلَّذِينَ آمَنُوا وَكَانُوا يَتَّقُونَ‌ [٢].

«و هر آينه پاداش آن جهان براى كسانى كه ايمان آورده‌اند و پرهيزكارى مى‌كنند، بهتر است.»

٨- خداوند مى‌فرمايد:

... وَلَأَجْرُ الْآخِرَةِ أَكْبَرُ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ‌ [٣].

«... و اگر بدانند اجر آخرت بزرگتر است.»

هنگامى كه از ديدگاه قرآن به سرانجام مؤمنان در بهشت و عاقبت كافران در دوزخ آگاهى مى‌يابيم به حقايقى چند مى‌رسيم:

يك- اين دو سرانجام، راست‌ترين و آشكارترين تجسّم فضايى هستند كه اين دو گروه در دنيا در آن به سرمى‌برند، ولى دنيا از آنجا كه عرصه آزمون و امتحان است حقايق را در خود پنهان مى‌دارد، يا مردم با تكذيب و دغل كارى خود يا شيطان، با آراستن كارها، آن را نهان مى‌دارند، در حالى كه جهان ديگر، سراى بلا و كشف و رسوايى است و هيچ نهانى در آنجا پنهان نمى‌ماند. كسى كه با چشم قرآن آخرت را ببيند بر حقايق دنيوى نيز آگاهى مى‌يابد.

دو- ايمان، همان تصميم روح و اراده قلب است و آدمى جز با تكانى سخت و حركتى پاك كننده بدان نمى‌رسد. آيات قرآن كه عاقبت ايمان نيكو و پايان كافران بدكار را بيان مى‌دارد بهترين فرصت را براى يادآورى فراهم مى‌كند تا مگر روح اراده كند و جان تكان خورد و عقل، پس از خوابى عميق، بيدارى يابد.