ايمان زيربناى شريعت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٧٠ - دوست داشتن اولياى خدا
عملكرد آنها مشاهده شود، چنانچه اگر آنها از سر نادانى عملى ناشايست انجام دهند و سپس توبه كنند و به اصلاح آن كار پردازند خدا را بخشنده و مهربان خواهند يافت.
٤- خداوند مىفرمايد:
ثُمَّ إِنَّ رَبَّكَ لِلَّذِينَ عَمِلُوا السُّوءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ تَابُوا مِن بَعْدِ ذلِكَ وَأَصْلَحُوا إِنَّ رَبَّكَ مِن بَعْدِهَا لَغَفُورٌ رَّحِيمٌ [١].
«پروردگار تو براى كسانى كه از روى نادانى مرتكب كارى زشت شوند، سپس توبه كنند و به صلاح آيند، آمرزنده و مهربان است.»
٥- بيزارى از دشمنان خدا (كسانى كه ايمان را بر نمىيابند) رويه ديگر ولايت اولياى خداست. خداوند سبحان مىفرمايد:
هَاأَنْتُمْ أُوْلَاءِ تُحِبُّونَهُمْ وَلَا يُحِبُّونَكُمْ وَتُؤْمِنُونَ بِالْكِتَابِ كُلِّهِ وَإِذَا لَقُوكُمْ قَالُوا آمَنَّا وَإِذَا خَلَوْا عَضُّوا عَلَيْكُمُ الْأَنَامِلَ مِنَ الغَيْظِ قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ [٢].
«آگاه باشيد كه شما آنان را دوست مىداريد و حال آن كه آنها شما را دوست ندارند. شما به همه اين كتاب ايمان آوردهايد. چون شما را ببينند گويند: ما هم ايمان آوردهايم. و چون خلوت كنند، از غايت كينهاى كه به شما دارند سرانگشت خويش به دندان گزند. بگو: در كينه خويش بميريد؛ هر آينه خدا به آنچه در دلهاست آگاه است.»
پس ناگزير دوستى بايد دو سويه باشد، چه اگر تو كسى را دوست بدارى و او تو را دوست نداشته باشد اين دوستى تو جز گمراهى نخواهد بود. و كافران مؤمنان را دوست ندارد، لذا نبايد پيوندى استوار با آنها برقرار كرد.
٦- از ابعاد ولايت، خلوص و پاكى ايمان و در نتيجه عدم آميختگى پيوندهاى ايمانى با روابط غير ايمانى است، زيرا خداوند ما را از اين امر بر حذر داشته و فرموده است:
أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تُتْرَكُوا وَلَمَّا يَعْلَمِ اللَّهُ الَّذِينَ جَاهَدُوا مِنكُمْ وَلَمْ يَتَّخِذُوا مِن دُونِ اللَّهِ
[١] - سوره نحل، آيه ١١٩.
[٢] - سوره آل عمران، آيه ١١٩.