ايمان زيربناى شريعت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٤٥٣ - پنجم- دعا، شعار پيامبران است

«و زكريا را ياد كن آنگاه كه پروردگارش را ندا داد: اى پروردگار من! مرا تنها وامگذار و تو بهترين وارثانى. دعايش را مستجاب كرديم و به او يحيى را بخشيديم و زنش را برايش شايسته گردانيديم‌. اينان در كارهاى نيك شتاب مى‌كردند و با بيم و اميد ما را مى‌خواندند و در برابر ما خاشع بودند.»

پ- امّا سبب دعاى او اين بود كه هرگاه نزد مريم به محراب او مى‌رفت، در آنجا رزقى مى‌يافت و ميوه هايى پيدا مى‌كرد كه در آن فصل پيدا نمى‌شد و بدين ترتيب اطمينان او به خدا فزونى مى‌يافت و آرزوى بزرگ خود را در داشتن فرزند به خاطر مى‌آورد. خداوند مى‌فرمايد:

هُنالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهُ قَالَ رَبِّ هَبْ لِي مِن لَدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعَاءِ [١].

«در آنجا بود كه زكريا (با مشاهده آن همه شايستگى در مريم) پروردگار خويش را خواند و عرض كرد:

خداوندا! از طرف خود، فرزند پاكيزه‌اى (نيز) به من عطا فرما، كه تو دعا را مى‌شنوى.»

پنچ- حضرت لوط عليه السلام:

هنگامى كه سختيها بر لوط عليه السلام، شدّت گرفت، به پايه استوارى پناه بُرد و به درگاه خدايش دعا كرد. او دو دعا داشت؛

اوّل اينكه او و خانواده‌اش را از عمل اين قوم تباه، رهايى بخشد و دوّم اينكه او را برايشان پيروزى دهد. خداوند مى‌فرمايد:

رَبِّ نَجِّني وَأَهْلِي مِمَّا يَعْمَلُونَ‌ [٢].

«اى پروردگار من! مرا و كسانم را از عاقبت عملى كه مى‌كنند رهايى بخش.»

آدمى ابتدا مى‌كوشد تا از آثار جامعه فاسد، رهايى يابد چنانكه يوسف نبى عليه السلام به درگاه خدايش دعا كرد كه خداوند او را از مكر زنان، حفظ كند و آنگاه دعا مى‌كند كه برايشان پيروزى يابد. خداوند مى‌فرمايد: