«اى پروردگار من! مرا فرمانروايى دادى و مرا علم تعبير خواب آموخته‌اى آفرينده آسمانها و زمين تو در دنيا و آخرت، كارساز منى، مرا مسلمان بميران و قرين شايستگان ساز.»

چهار- حضرت زكريا عليه السلام:

الف- دعاى حضرت زكريا، پيراسته، براى خدا بود تا به او نسلى بخشد پاك.

به نظر مى‌رسد كه او اين نسل را براى بدوش كشيدن مسؤوليت رسالتهاى الهى طلب مى‌كرد تا ميراث پيامبران به سبب نازا بودن او تباه نگردد و خداوند نيز دعاى او را استجابت نمود:

قَالَ رَبِّ إِنِّي وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّي وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْباً وَلَمْ أَكُن بِدُعَائِكَ رَبِّ شَقِيّاً* وَإِنِّي خِفْتُ الْمَوَالِيَ مِن وَرَائِي وَكَانَتِ امْرَأَتِي عَاقِراً فَهَبْ لِي مِن لَّدُنكَ وَلِيّاً* يَرِثُنِي وَيَرِثُ مِنْ آلِ يَعْقُوبَ وَاجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيّاً [١].

«گفت: پروردگارا! استخوانم سست شده و شعله پيرى تمام سرم را فرا گرفته: ومن هرگز در دعاى تو، از اجابت محروم نبوده‌ام* ومن از بستگانم بعد از خودم بيمناكم (كه حق پاسدارى از آيين تو را نگه ندارند) و (از طرفى) همسرم نازا و عقيم است* تو از نزد خود جانشينى به من ببخش كه وارث من و دودمان يعقوب باشد و او ار مورد رضايتت قرار ده.»

زكريا عليه السلام به حقيقت مهمّى اشاره كرد و آن اينكه رستگارى و سعادت او و هر نعمتى كه به او رسيده است، وامدار دعاى او به درگاه پروردگارش مى‌باشد.

ب- آيه زير نشان دهنده ادب زكريا عليه السلام در دعاست. آنجا كه عرض كرد: وَأَنتَ خَيْرُ الْوَارِثِينَ‌ «و تو بهترين وارثانى» و بدين ترتيب هرچه دعاى انسان به روح توحيد، نزديكتر باشد استجابت خداوند نيز نزديكتر خواهد بود. خداوند مى‌فرمايد:

وَزَكَرِيَّا إِذْ نَادَى‌ رَبَّهُ رَبِّ لَاتَذَرْنِي فَرْداً وَأَنتَ خَيْرُ الْوَارِثِينَ* فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَوَهَبْنَا لَهُ يَحْيَى‌ وَأَصْلَحْنَا لَهُ زَوْجَهُ إِنَّهُمْ كَانُوا يُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَيَدْعُونَنَا رَغَباً وَرَهَباً وَكَانُوا لَنَا خَاشِعِينَ‌ [٢].

[١] - سوره مريم، آيات ٤- ٦.

[٢] - سوره انبياء، آيات ٨٩- ٩٠.