ايمان زيربناى شريعت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٦٧ - پانزدهم- مركبهاى رام

البتّه كسى را كه سركشى او كند وامى نهد و شخص گريزنده از خدا گريز گاهى نمى‌يابد، زيرا خداوند، او را خوار مى‌گردانَد اگرچه مردمان را ناخوش آيد و هر آنچه در آينده بيايد نزديك است و آنچه را خدا بخواهد تحقّق خواهد يافت و آنچه را نخواهند نَه. [١]»

٥- بدين ترتيب رنگ زندگىِ ايشان خواستن خشنودىِ خداست، زندگى‌اى كه از جمله رويه‌هاى آن، هجرت يا اقامت آنهاست، چه، ايشان هيچ زمينى را نمى‌پرستند و هيچ وطنى را مقدّس نمى‌شمرند، بلكه بهترين سرزمينها نزد ايشان آن سرزمينى است كه خشنودىِ خدا در آن نهفته باشد و از همين جاست كه به سوى خدا هجرت مى‌كنند. خداوند مى‌فرمايد:

لِلْفُقَرَاءِ الْمُهَاجِرِينَ الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِن دِيَارِهِمْ وَأَمَوَالِهِمْ يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَرِضْوَاناً... [٢].

« (اين اموال) براى فقيران مهاجرى است كه از سرزمين و اموال خود رانده شده‌اند و آنها در طلب فضل و خشنودى خدايند...»

٦- گسستن پيوند با كافران و دوست نگرفتن از ايشان شرط مهمّ هجرت در راه خدا مى‌باشد. خداوند مى‌فرمايد:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَاتَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِيَاءَ تُلْقُونَ إِلَيْهِم بِالْمَوَدَّةِ وَقَدْ كَفَرُوْا بِمَا جَاءَكُم مِنَ الْحَقِّ يُخْرِجُونَ الرَّسُولَ وَإِيَّاكُمْ أَن تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ رَبِّكُمْ إِن كُنتُم خَرَجْتُمْ جِهَاداً فِي سَبِيلي وَابْتِغَاءَ مَرْضَاتِي... [٣].

«اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، دشمن من و دشمن خود را به دوستى اختيار نكنيد. شما با آنها طرح دوستى مى‌افكنيد و حال آنكه ايشان به سخن حقى كه بر شما آمده است ايمان ندارند. و بدان سبب كه به خدا، پروردگار خويش ايمان آورده بوديد پيامبر و شما را بيرون راندند. اگر براى جهاد