ايمان زيربناى شريعت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٦٩ - پانزدهم- مركبهاى رام
حرمت نشكنيد و آزار آنان را كه به طلب روزى و خشنودى پروردگارشان آهنگ بيت اللَّه الحرام كردهاند روا مداريد...»
١٠- پاداش پيروى از خشنودى و رضاىِ خدا، برخوردارى از هدايت در دنيا و آخرت مىباشد، بگونهاى كه خداوند طالبان خشنودى خود را با راههاى امن وبىخطرى آشنا مىسازد كه ايشان را به اهداف و خواستهاى الهى خود مىرساند و در آخرت نيز خداوند ايشان را به راه راست، هدايت مىكند. راهى كه رسيدن به بهشت را درپى دارد.
خداوند مىفرمايد:
يَهْدِي بِهِ اللَّهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَهُ سُبُلَ السَّلَامِ وَيُخْرِجُهُم مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِهِ وَيَهْدِيهِمْ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ [١].
«تا خدا بدان هركس را كه درپى خشنودىِ اوست به راههاى سلامت هدايت كند و به فرمان خود از تاريكى به روشناييشان ببرد و آنان را به راه راست هدايت كند.»
از امام صادق عليه السلام به نقل از پدر گرامى و جدّ بزرگوارشان روايت شده است كه فرمود:
«مردى به امام حسين بن على عليه السلام نامه نوشت و عرض كرد: سرورم! مرا از خير دنيا و آخرت، آگاه كن؟ امام عليه السلام به او نوشت: به نام خداوند بخشاينده مهربان، امّا بعد، هركه رضايت خدا را به خشم مردم بطلبد خداوند وى را از مردم بىنياز مىسازد و هر كس رضاى مردم را در برابر خشم خدا خواستار شود، او را به همان مردم واگذارد، و السّلام. [٢]»
١١- در برابر آدمى دو راه بيشتر وجود ندارد: يا طلبيدن خشنودىِ خدا و يا گرفتار آمدن به خشم خدا؛ آنجا كه سرنوشتى جز آتش جهنّم در كار نيست كه چه بد سرنوشتى است. خداوند مىفرمايد:
أَفَمَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَ اللَّهِ كَمَنْ بَاءَ بِسَخَطٍ مِنَ اللَّهِ... [٣].
[١] - سوره مائده، آيه ١٦.
[٢] - بحارالانوار، ج ٦٨، ص ٣٧١، روايت ٣.
[٣] - سوره آل عمران، آيه ١٦٢.