ايمان زيربناى شريعت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٤٠٧ - اوّل- شكرگزارى و به يادآوردن نعمتها

«وشما را پس از مردن زنده ساختيم شايد شكر گزار شويد.»

ز- همچنين نعمتهاى فراوان و غير قابل شمارش الهى، بويژه نعمتهايى چون: چشم و گوش و...، دلهاى بشر را به شكر خداوند سبحان فرامى‌خوانند. خداوند مى‌فرمايد:

... وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْأَبْصَارَ وَالْأَفْئِدَةَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ‌ [١].

«... و برايتان چشم و گوش و دل بيافريد. شايد شكر گوييد.»

ژ- قرآن كريم پس از اينكه نعمت شتر را براى زندگى انسان يادآور مى‌شود، مى‌فرمايد:

... كَذلِكَ سَخَّرْنَاهَا لَكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ‌ [٢].

«... اينها را براى شما رام كردم باشد كه سپاسگزارى كنيد.»

س- همچنين خداوند، شب و روز را به ترتيب براى راحتىِ انسان و تلاش براى زندگى آفريد و هدف والا در هر دو، همان شكر و سپاس است. خداوند مى‌فرمايد:

وَمِن رَحْمَتِهِ جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ لِتَسْكُنُوا فِيهِ وَلِتَبْتَغُوا مِن فَضْلِهِ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ‌ [٣].

«و آنكه از رحمتش براى شما شب و روز را پديد آورد تا در آن يك بياساييد دراين يك به طلب روزى برخيزيد باشد كه پاس گوييد.»

ش- همچنين خداوند كشتيها را به جهت ساماندهى به زندگى انسان و فراهم ساختن روزيش و در نهايت به آن جهت كه با شكر، قلّه نعمت را بدست آورد، در دريا مسخّر ساخته است. خداوند مى‌فرمايد:

... وَلِتَجْرِيَ الْفُلْكُ بِأَمْرِهِ وَلِتَبْتَغُوا مِن فَضْلِهِ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ‌ [٤].

«... تا كشتيها به فرمانش حركت كنند و از فضل او بهره گيريد، شايد شكرگزارى كنيد.»