ايمان زيربناى شريعت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٥٧٠ - هشتم- كرانههاى استغفار

نمونه: هنگام گرفتارى از خداوند، طلب آمرزش مى‌كند و از او مى‌خواهد كه بلا را از او دور كند، چنانكه يونس پيامبر عليه السلام در شكم نهنگ، چنين كرد. خداوند مى‌فرمايد:

وَذَا النُّونِ إذْ ذَهَبَ مُغَاضِباً فَظَنَّ أَن لَن نَّقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادَى‌ فِي الظُّلُمَاتِ أَن لَّا إِلهَ إِلَّا أَنتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنتُ مِنَ الظَّالِمِينَ‌ [١].

«و ذو النون را آنگاه كه خشمناك برفت و پنداشت كه هرگز بر او تنگ نمى‌گيريم و در تاريكى ندا داد هيچ خدايى جز تو نيست تو منزّه هستى و من از ستمكاران هستم.»

د- و اين چنين است سخنان مؤمنان هنگام تقاضا از خداى خويش در رهايى يافتن از دست ستمگران تا بدين ترتيب وسيله‌اى براى آزمون ستمگران نگردند. از همين رو خداوند از قول آنها مى‌فرمايد:

رَبَّنَا لَاتَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِلَّذِينَ كَفَرُوا وَاغْفِرْ لَنَا... [٢].

«اى پروردگارا! ما را مايه گمراهى و آزمون كافران قرار مده، و ما را ببخش...»

آيا نمى‌بينيد كه آنها چگونه از خداى خويش تقاضا كردند كه آنها را موجب فتنه كسانى قرار ندهد كه كفر ورزيدند سپس طلب آمرزش كردند؟ گويى گناه، مؤمن را فتنه ستمگر قرار مى‌دهد. براى مثال، كوتاهى كردن در فريضه امر به معروف و نهى از منكر، كمك مى‌كند كه آنان زير سلطه ستمگران قرار گيرند.

ذ- به همين خاطر است كه حضرت موسى عليه السلام پس از كشتن آن مرد قبطى از خدا طلب آمرزش مى‌كند و خداوند او را از آل فرعون نجات مى‌بخشد. خداوند مى‌فرمايد:

قَالَ رَبِّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي فَاغْفِرْ لِي فَغَفَرَ لَهُ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ‌ [٣].

«گفت: اى پروردگار من! من به خود ستم كردم مرا بيامرز و خدايش بيامرزيد. زيرا آمرزنده و مهربان است.»

ر- هنگامى كه مؤمن به درگاه خداوند دعا مى‌كند تا نور هدايت و رحمت او را