ايمان زيربناى شريعت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣٣١ - يازدهم- سرانجام اطاعت و عاقبت معصيت

«... هركه از خدا و پيامبرش اطاعت كند به پيروزى برزگى دست يافته است.»

ث- بهشتهايى كه خداوند آنها را مراكز پذيرايى خود قرار داده و در آنها چشم روشنيهايى قرار داده و خواست آدمى را تا جايى كه ديگر نه آزى باقى مى‌ماند و نه چشمداشتى محقّق ساخته است، حقيقتاً همان پاداش نيكو و پيروزى بزرگ مى‌باشد. خداوند مى‌فرمايد:

... وَمَن يُطِعِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ... [١].

«... و هركه از خدا و پيامبرش اطاعت كند او را به بهشتهايى داخل مى‌كند كه در آن نهرها روان است...»

ج- اين همان پاداش نيكويى است كه از عمل، برتر است، زيرا پاداش فرمانبرى بسيار بزرگتر از دشواريهاى آن است. خداوند مى‌فرمايد:

... فَإِن تُطِيعُوا يُؤْتِكُمُ اللَّهُ أَجْراً حَسَناً... [٢].

«... اگر اطاعت كنيد خدايتان پاداش نيكو خواهد داد...»

اين عاقبت فرمانبران است، امّا عاقبت سركشان چگونه خواهد بود؟

چ- كيفر كسانى كه با خدا و پيامبرش به ستيز برمى‌خيزند (كسانى كه براى خود، خطى جز خط پيامبر ترسيم مى‌كنند، و به جريان مخالفى منتسب هستند كه اجتماع مسلمانان در فرمانبرى را درهم مى‌ريزد) شديد است. خداوند مى‌فرمايد:

ذلِكَ بِأَنَّهُمْ شَاقُّوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَمَن يُشَاقِّ اللَّهَ فَإِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ‌ [٣].

«و اين به كيفر آن بود كه با خدا و پيامبرش به مخالفت ورزيدند و هركه با خدا به مخالفت مى‌ورزد بداند كه خدا به سختى عقوبت مى‌كند.»

اينان همان قوم يهود هستند، خداوند آنان را از شبه جزيره عربستان، ريشه كن كرد، زيرا با خدا و رسول خدا به ستيز برخاستند و بيرون رفتن آنها از شبه جزيره،