ايمان زيربناى شريعت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣٩٧ - ششم- اخبات و فروتنى به درگاه الهى
سپرى كند- تا آنكه حديث به اينجا رسيد كه فرمود-: خداوند تبارك و تعالى به فرشتگانش مىفرمايد: اى فرشتگان من! بنگريد به بنده من كه شب را احيا كرده است تا رضايت مرا بدست آورد. او را در بهشت، جاى دهيد و براى اوست صد هزار شهر كه در هر شهر هر آنچه كه جان بخواهد و چشم لذّت بَرد و در خاطر گذرد موجود است و اين به جز كرامت و قربى است كه در آنجا براى او فراهم آمده است. [١]»
ششم- اخبات و فروتنى به درگاه الهى:
الف- خداوند مىفرمايد:
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَأَخْبَتُوا إِلَى رَبِّهِمْ أُولئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ [٢].
«كسانى كه ايمان آوردهاند و كارهاى شايسته كردهاند و در برابر پروردگارشان اخبات و فروتنى مىنمايند اهل بهشت اند و در آن جاويدان مىباشند.»
از اين آيه الهام مىگريم كه اخبات (خضوع، خشوع و فروتنى) درجهاى است كه پس از ايمان و عمل صالح به دست مىآيد و شايد بايد آن را نتيجه اين دو دانست.
ب- خداوند مىفرمايد:
... فَإِلهُكُمْ إِلهٌ وَاحِدٌ فَلَهُ أَسْلِمُوا وَبَشِّرِ الْمُخْبِتِينَ [٣].
«... پس خداى شما خدايى يكتاست در برابر او تسليم شويد و تواضع كنندگان را بشارت ده.»
به نظر مىرسد اخبات و فروتنى در سطح بالاترى از تسليم در برابر خداى يكتا قرار دارد، و يا اينكه جوهر و روح تسليم در برابر خداست.
پ- آيه زير رساترين دلالت را بر اين حقيقت دارد آنجا كه خداوند مىفرمايد:
[١] - بحارالانوار، ج ٨، ص ١٨٦، روايت ١٥١.
[٢] - سوره هود، آيه ٢٣.
[٣] - سوره حجّ، آيه ٣٤.