ايمان زيربناى شريعت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٥٥٧ - دوم- طلب آمرزش در سحرگاهان

... وَاسْتَغْفِرُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ‌ [١].

«... و از خدا آمرزش بخواهيد زيرا خدا آمرزنده و مهربان است.»

ت- وصيّت پيامبران براى مردم، طلب آمرزش است، زيرا خداوند، بسيار بخشنده وغفّار است و چه پشيمانىِ بزرگى خواهد بود، اگر آدمى درِ رحمت خداوند بخشنده را به روى خويش ببندد و با آتش بديهايش خود سوزى كند! اينك با هم وصيّت حضرت نوح عليه السلام را براى مردمش مى‌خوانيم: خداوند مى‌فرمايد:

فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّهُ كَانَ غَفَّاراً [٢].

«پس گفتم: از پروردگارتان آمرزش بخواهيد كه او آمرزنده است.»

دوم- طلب آمرزش در سحرگاهان:

الف- طلب آمرزش در هنگام سحر چقدر گواراست، آن زمان كه دل از تأثيرات محيطى پاك است و انسان، وجود خويش را درمى‌يابد و نفس سرزنش‌گر، نكوهش خويشتن خويش را مى‌آغازد، دراين هنگام است كه وعده‌گاه استغفار فرامى‌رسد و اين همان روش مؤمنان است. خداوند مى‌فرمايد:

وَبِالْأَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ‌ [٣].

«و به هنگام سحر، استغفار مى‌كنند.»

ب- خداوند مى‌فرمايد:

الصَّابِرِينَ وَالصَّادِقِينَ وَالْقَانِتِينَ وَالْمُنفِقِينَ وَالْمُسْتَغْفِرِينَ بِالْأَسْحَارِ [٤].

«شكيبايان، راستگويان، فرمانبرداران، انفاق كنندگان و آنان كه در سحرگاهان آمرزش مى‌طلبند.»

ابوالصباح از امام باقر عليه السلام نقل مى‌كند كه فرمود: