كُنتَ بِجَانِبِ الطُّورِ إِذْ نَادَيْنَا پرسيدم: پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «خداوند عزّ وجلّ دو هزار سال پيش از آنكه خلايق را بيافريند كتابى در برگهاى درخت آس نوشته است و آن را بر عرش نهاده است و آنگاه بود كه ندا در داد، اى امّت محمّد! همانا رحمت من بر خشم من پيشى گرفته است. به شما مى‌دهم پيش از آنكه از من بخواهيد و گناه شما رامى‌بخشايم پيش از آنكه از من طلب آمرزش كنيد پس هركه از شما شهادت دهد كه خدايى جز من نيست و محمّد، بنده و رسول من است او را در پرتو رحمت خود به بهشت وارد مى‌كنم. [١]»

ج- خداوند سبحان بسيار بخشنده است. اين بخشش براى كسانى است كه در آنها چهار شرط وجود داشته باشد: توبه، ايمان، عمل صالح و هدايت به راه راست. خداوند مى‌فرمايد:

وَإِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَن تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ صَالِحاً ثُمَّ اهْتَدَى‌ [٢].

«و من هركه را توبه كند و ايمان آورد و عمل صالح انجام دهد، سپس هدايت شود، مى‌آمرزم.»

از امام صادق عليه السلام آمده است كه فرمود: «خداوند به بنده‌اى رحم آورد كه از خويش راضى نيست كه ابليس در دين او همانند وى باشد، و در كتاب خدا رهايى از هلاكت، و بينايى از كورى، و راهنمايى به سوى هدايت، و شفاى دلها نهفته است، و اين در آياتى است كه خداوند شما را به استغفار و توبه مى‌خواند. خداوند مى‌فرمايد:

وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَمَن يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ وَلَمْ يُصِرُّوا عَلَى‌ مَا فَعَلُوا وَهُمْ يَعْلَمُونَ‌ و فرمود: وَمَن يَعْمَلْ سُوءاً أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللَّهَ يَجِدِ اللَّهَ غَفُوراً رَحِيماً و اين همان استغفارى است كه خداوند بدان دستور داده است و آن توبه و دورى از محرّمات الهى را شرط دانسته. خداوند مى‌فرمايد:

إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَالْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهُ‌ و اين آيه‌

[١] - بحارالانوار، ج ٢، ص ١٢، روايت ٢٤.

[٢] - سوره طه، آيه ٨٢.