ايمان زيربناى شريعت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٥٤٠ - دوم- خداوند، تنها توبهپذير

شكمش از كم خوراكى، فرورود و پشتش از ترس آتش خم شود و استخوانهايش از شوق به بهشت آب شود و دلش از ترس عزرائيل در هراس باشد و با انديشيدن به لحظه مرگ، پوستش‌به خشكى گرايد و اين است اثر توبه و هرگاه بنده‌اى را ديديد كه نمودى چنين يافته است پس بدانيد كه او توبه كننده‌اى است كه خير خويش را مى‌خواهد. [١]»

ث- رحمت خداوندى بر غضب او پيشى مى‌گيرد. اّيا نمى‌بينيد كه خداوند ما را به سه نام رحمت، ياد مى‌آورد در حالى كه براى عقاب، تنها يك نام مى‌برد. خداوند مى‌فرمايد:

غَافِرِ الذَّنْبِ وَقَابِلِ التَّوْبِ شَدِيدِ الْعِقَابِ ذِي الطَّوْلِ... [٢].

«آمرزنده گناه، پذيرفته توبه، سخت عقوبت، صاحب نعم...»

از امام صادق عليه السلام نقل شده است كه فرمود: «خداوند، بنده‌اى را رحم كند كه پيش از مرگ به درگاه او توبه كرد، زيرا توبه پاك كننده او از ناپاكى خطاست و نجات دهنده او از لبه پرتگاه هلاكت است. خداوند اين را بر خود نسبت به بندگان صالحش فرض گردانيده و فرموده است:

... كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلَى‌ نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ أَنَّهُ مَنْ عَمِلَ مِنكُمْ سُوءاً بِجَهَالَةٍ ثُمَّ تَابَ مِن بَعْدِهِ وَأَصْلَحَ فَأَنَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ* وَمَن يَعْمَلْ سُوءاً أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللَّهَ يَجِدِ اللَّهَ غَفُوراً رَحِيماً [٣]. [٤]»

«... پروردگارتان، رحمت را بر خود فرض كرده؛ هركس از شما كار بدى از روى نادانى كند، سپس توبه و اصلاح نمايد، او آمرزنده مهربان است) و كسى كه كار بدى انجام دهد يا به خود ستم كند، سپس از خداوند طلب آمرزش نمايد، خدا را آمرزنده و مهربان خواهد يافت.»

سهل بن سعد انصارى مى‌گويد: از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله درباره اين فرموده الهى: وَمَا