ايمان زيربناى شريعت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣٨٤ - اوّل- تسبيح خدا

عرش، هر چيزى قرار دارد، و آنگاه، خداوند حمل را به جز خود: به برخى از مخلوقاتش اضافه كرده است، زيرا خلقش را با حمل عرشش به بندگى گرفته و ايشان حاملان علم او هستند، و آفريده‌هايى كه پيرامون عرش او تسبيح مى‌گويند و به علم خدا عمل مى‌كنند و فرشتگانى كه اعمال بندگان را ثبت مى‌كنند. و اهل زمين را با طواف به دور خانه خود به بندگى گرفت و خداوند بر عرش قرار گرفته است، چنانكه فرموده است، عرش و كسانى كه آن را حمل مى‌كنند و كسانى كه پيرامون عرش هستند و خداوند، حامل و حافظ آنهاست و نگهدارنده هر جانى است، او برتر از هر چيزى و بالاتر از هر چيزى است. و نسبت به خداوند گفته نمى‌شود (محمول) يا (اسفل) بدون اينكه اين واژه‌ها به قرينه‌اى وصل شود، زيرا در غير اين صورت لفظ ومعنا فاسد مى‌گردد.

ابوقرّه عرض كرد: پس اين روايتى كه آمده دروغ است: همانا خداوند هنگامى كه خشم مى‌گيرد خشم او چنين احساس مى‌شود كه فرشتگانى كه عرش را حمل مى‌كنند سنگينىِ آن را بر دوش خود احساس مى‌كنند و از اين روست كه به سجده مى‌افتند، پس اگر خشم خدا فروكش كرد، عرش سبك مى‌شود وآنها به جاى خود باز مى‌گردند؟

امام رضا عليه السلام فرمود: به من بگو از هنگامى كه خداوند تبارك و تعالى بر ابليس خشم گرفت تا هم اينك، همچنان خشمگين است پس كى راضى و خشنود شده است؟ و او چنانكه تو گفتى همچنان بر شيطان، و اولياء و پيروان او خشم گرفته پس چگونه جرأت مى‌كنى كه خداى را به دگرگونى از حالى به حال ديگر توصيف كنى و همان چيزى كه بر آفريدگان جريان مى‌يابد به او نسبت دهى؟ او هيچگاه با از ميان روندگان از ميان نمى‌رود و با تغيير پذيرندگان تغيير نمى‌پذيرد و با تبدّل پذيرندگان، تبدّل نمى‌پذيرد و هر آنچه جز خداست در يد قدرت و تدبير او قرار دارد و همگى نيازمند خدا هستند و او از هر آنچه جز خود اوست بى‌نياز است. [١]»