ايمان زيربناى شريعت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٤٣ - يازدهم- عاقبت پرهيزكاران در آخرت

آماده است* اين همان بهشتى است كه به بندگانمان، آنها كه پرهيزكارى كرده‌اند، عطا مى‌كنيم.»

١٠- بهشت، رفتن به سوى جاودانگى و سرنوشت و فرجامى است كه مرگى پس از آن وجود ندارد و هيچ گونه دگرگونى و پايانى بر آن راه ندارد، آيا اين پاداشى كافى نيست؟

خداوند مى‌فرمايد:

قُلْ أَذلِكَ خَيْرٌ أَمْ جَنَّةُ الْخُلْدِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ كَانَتْ لَهُمْ جَزَاءً وَمَصِيراً [١].

«بگو: آيا اين بهتر است يا آن بهشت جاويدان كه به پرهيزكاران وعده شده است كه پاداش و سرانجام آنان خواهد بود؟»

١١- در كنار رودهايى از گونه‌هاى مختلف آشاميدنى، اعمّ از آب زلال تا عسل پاك و شراب ناب و شيرى كه طعمش هرگز تغيير نمى‌كند، انواع و اقسام ميوه‌هايى يافت مى‌شود كه انديشه امروز ما نمى‌تواند آنها را تصوّر كند و براى پرهيزكاران از سوى خداوند، آمرزش به ارمغان مى‌رسد (خشنودى خداوند از ايشان بزرگترين نعمت است و اين براى آنها لذّتى است كه از هر لذّتى فزونى دارد). خداوند مى‌فرمايد:

مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ فِيهَا أَنْهَارٌ مِنْ ماءٍ غَيْرِ آسِنٍ وَأَنْهارٌ مِنْ لَبَنٍ لَمْ يَتَغَيَّرْ طَعْمُهُ وَأَنْهارٌ مِنْ خَمْرٍ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ وَأَنْهَارٌ مِنْ عَسَلٍ مُصَفّىً وَلَهُمْ فِيهَا مِن كُلِّ الَّثمَرَاتِ وَمَغْفِرَةٌ مِن رَبِّهِمْ... [٢].

«وصف بهشتى كه بر پرهيزكاران وعده داده شده است اين است كه در آن نهرهايى است از آبهاى تغييرناپذير و نهرهايى از شيرى كه طعمش دگرگون نمى‌شود و نهرهايى از شراب كه آشامندگان از آن لذّت مى‌برند و نهرهايى از عسل مصفّى و در آنجا هرگونه ميوه كه بخواهند هست و نيز آمرزش پروردگارشان...»

١٢- بهشت، سراى گسترده‌اى است كه عرض آن آسمانها و زمين است و ساكنان آن هرگز خستگى نمى‌يابند و اين عرصه بر اهل آن تنگ نمى‌شود و خانه‌اى است كه‌