ايمان زيربناى شريعت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣٨١ - اوّل- تسبيح خدا

بخش سوم- كرانه‌هاى ذكر الهى‌

ايمان، حقيقتى است در نفس، كه در ارزشهاى گوناگونى تجلّى مى‌يابد.

برجسته‌ترين اين ارزشها عبارت‌اند از تسليم در برابر خداوند سبحان، پيوند با خدا از طريق سجده در برابر او، ذكر خدا، آرامش با ياد خدا، توكّل بر او، اجابت دعوت او و هراس از خداوند.

اوّل- تسبيح خدا:

الف- تسبيح از بارزترين ويژگيهاى مؤمنان است و هيچ رويداد يا تحوّل يا تبديل وضعى به وضع ديگر، تحقّق نمى‌يابد، مگر آنكه آنها را به ياد خدا و ذكر اسماء حسناى او بيندازد.

برجسته‌ترين اين نامها سبّوح است كه او را از هرگونه نقص و ناتوانى بويژه در بام و شام، تقديس مى‌كند. خداوند مى‌فرمايد:

... يُسَبِّحُ لَهُ فِيهَا بِالْغُدُوِّ وَالآصَالِ* رِجَالٌ لَّا تُلْهِيهِمْ تِجَارَةٌ وَلَا بَيْعٌ عَن ذِكْرِ اللَّهِ... [١].

«و او را هر بامداد و شبانگاه تسبيح گويند* مردانى كه هيچ تجارت و خريد و فروختنى از ياد خدا و نمازگزاردن و زكات دادن بازشان ندارد...»

ب- خداوند مى‌فرمايد:

لِتُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَتُعَزِّرُوهُ وَتُوَقِّرُوهُ وَتُسَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَأَصِيلًا [٢].