ايمان زيربناى شريعت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٥٢ - نشانههاى مؤمن
قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ* الَّذِينَ هُمْ فِي صَلَاتِهِمْ خَاشِعُونَ* وَالَّذِينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ* وَالَّذِينَ هُمْ لِلزَّكَاةِ فَاعِلُونَ* وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ* إِلَّا عَلَى أَزْوَاجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ* فَمَنِ ابْتَغَى وَرَاءَ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ الْعَادُونَ* وَالَّذِينَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ* وَالَّذِينَ هُمْ عَلَى صَلَوَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ* أُولئِكَ هُمُ الْوَارِثُونَ* الَّذِينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ [١].
«به تحقيق رستگار شوند مؤمنان* آنان كه در نمازشان خشوع مىورزند* و آنان كه از بيهوده اعراض مىكنند* و آنان كه زكات را مىپردازند* و آنان كه شرمگاه خود را نگه مىدارند* جز به همسران يا كنيزان خويش، كه در نزديكى با آنان مورد ملامت قرار نمىگيرند* و كسانى كه غير از اين دو بجويند از حدّ خويش تجاوز كردهاند* و آنان كه امانتها و پيمانهاى خود مراعات مىكنند* و آنان كه بر نمازهاى خود مواظبند* اينان ميراث بران هستند* كه فردوسى را كه همواره در آن جاويدانند به ميراث مىبرند.»
در كنار خشوع در نماز (كه پيوند آنها را با خدايشان نشان مىدهد) در ميان آنها روى برتافتن از بيهودگى را مىيابيم (كه صفتى اجتماعى است) و زكات كه مشخّص كننده پيوند آنها با ديگران است؛ پيوندى براساس بخشش. امّا حفظ شرمگاه، از يك نظر نشان دهنده رفتار پاك آنان است و از سوى ديگر نماياننده رعايت حقوق ديگران، كه از آن جمله است رعايت قول خود به ديگران كه با رعايت كردن سوگند و پيمان تحقق مىيابد.
١٠- در آيات پايانى سوره فرقان كه ما را به ياد قرآن كريم مىاندازند، خداوند از گروهى سخن به ميان مىآورد كه قرآن آنها را پرورده است و خداوند آنها را «عباد الرحمن» مىخوانَد. آنها از مجموعه صفاتى برخوردارند كه اگر در همه آنها انديشه كنيم چهرهاى از نور براى ما ترسيم مىشود كه به دل آنها مىتابد و آن نور قرآن و نور ايمان است. خداوند متعال مىفرمايد:
وَعِبَادُ الرَّحْمنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرضِ هَوْناً وَإِذَا خَاطَبَهُمُ الْجَاهِلُونَ قَالُوا سَلَاماً* وَالَّذِينَ يَبِيتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّداً وَقِيَاماً* وَالَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا اصْرِفْ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَ إِنَّ عَذَابَهَا
[١] - سوره مؤمنون، آيات ١- ١١.