ايمان زيربناى شريعت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٤٦٤ - ششم- آداب دعا
همچنين اميرمؤمنان عليه السلام مىفرمايد: «اى دعا كننده آنچه را كه وجود ندارد و يا حلال نيست نخواه. [١]»
ده- انابه:
الف- بازگشت به خدا، ترك شريكان و داشتن عزمى استوار در كنار نهادن شريكان خداوند از شرايط دعا و آداب آن است حال آنكه اين وضع انسانى است كه طوفان بيچارگيها بدو وزيدن گيرد. خداوند مىفرمايد:
وَإِذَا مَسَّ الْإِنسَانَ ضُرٌّ دَعَا رَبَّهُ مُنِيباً إِلَيْهِ... [٢].
«چون به آدمى گزندى برسد به پروردگارش روى آورد و او را مىخواند...»
پ- خداوند مىفرمايد:
وَإِذَا مَسَّ النَّاسَ ضُرٌّ دَعَوْا رَبَّهُم مُّنِيبِينَ إِلَيْهِ... [٣].
«چون بر آدميان زيانى برسد پروردگارشان را بخوانند و توبه كننان به سوى او باز گردند...»
از جمله وحيهاى خداوند به موسى عليه السلام اين بود:
«اى موسى! هنگامى كه مرا مىخوانى ترسان و هراسان و لرزان باش و چهره خود را با خاك بيالاى و با بخشهاى ارجمند جسم در برابر من به سجده بيفت و در برابر من به هنگام قيام، پرستش به جاى آر و هنگامى كه با من به مناجات مىنشينى با دلى هراسان، نزد من آى و با تورات من ايام زندگىِ خود را زنده بدار و به نادان مناقب مرا بياموز و نعمتهاى مرا بديشان يادآور و به آنها بگو تا در سركشىِ خود لجاجت نورزند كه گرفتن من بسى دردناك و سخت است.
اى موسى! در دنيا آرزوى خود را دراز مدار كه دلت، سنگ مىشود و شخص سنگدل از من دور است و دل خود را با خشيت بميران وجامه كهنه بر تن كن و دلت را نو بدار تا بر اهل زمين مخفى بمانى و در ميان آسمانيان آشنا باشى. اى موسى! از آنهايى باش كه خانهاى تميز دارند و چراغ شبند و در برابر من چونان
[١] - بحار الأنوار، ج ٩٠، ص ٣٢٤، روايت ١.
[٢] - سوره زمر، آيه ٨.
[٣] - سوره روم، آيه ٣٣.