ايمان زيربناى شريعت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٤٦٣ - ششم- آداب دعا

وَإِذَا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فِي الْبَحْرِ ضَلَّ مَن تَدْعُونَ إِلَّا إِيَّاهُ... [١].

«چون در دريا شما را گزند رسد، همه آنهايى كه مى‌پرستيد از نظرتان محو شوند، مگر او...»

ز- از همين جاست كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله اين كافران را به وجدانشان وامى‌گذارد و از آنها سؤالى استنكارى مى‌كند و مى‌فرمايد:

... قُلْ أَفَرَأَيْتُمْ مَا تَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ إِنْ أَرَادَنِيَ اللَّهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كَاشِفَاتُ ضُرِّهِ... [٢].

«... بگو: پس اينهايى كه سواى او مى‌پرستند چگونه مى‌بينيد؟ اگر خداى يكتا بخواهد به من رنجى برساند آيا اينان مى‌توانند آن رنج را دفع كنند...»

نه- دعاى خير نه دعاى شر:

آدمى بايد دعاى خير كند، آن چنانكه در دعاهاى انبياء و صالحان مى‌خوانيم، و شايسته نيست كه دعاى شرى بر زبان جارى سازد كه نماياننده جهالت و نادانىِ اوست. خداوند مى‌فرمايد:

وَيَدْعُ الْإِنسَانُ بِالشَّرِّ دُعَاءَهُ بِالْخَيْرِ وَكَانَ الْإِنْسَانُ عَجُولًا [٣].

«و آدمى به دعا شرّى را مى‌طلبد چنان كه گويى به دعا خيرى را مى‌جويد و آدمى تا بوده شتابزده بوده است.»

پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مى‌فرمايد:

«هيچ مسلمانى نيست كه دعايى بكند كه در آن گناهى يا قطع رحمى نهفته نباشد، مگر آن كه خداوند، يكى از سه چيز را به او عطا كند: يا دعايش را با شتاب برآورد و يا آن را براى آخرتش اندوخته سازد و يا شرّى را به اندازه آن از او بازدارد»، عرض كردند: يا رسول اللَّه! بنابراين دعاى ما زياد مى‌شود. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: خداوند، زيادتر است. [٤]»