ايمان زيربناى شريعت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٥٧٣ - سوم- مرز استغفار
در پرتو احاديث
اوّل- استغفار، بوى خوش
اميرالمؤمنين عليه السلام مىفرمايد:
«با استغفار، بوى خوش بگيريد تا بوى بد گناهان، شما را بد بو نكند. [١]»
دوم- استغفار، داروى گناهان
پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مىفرمايد:
«براى هر دردى دارويى است و داروى درد گناهان، طلب آمرزش است. [٢]»
سوم- مرز استغفار
از كميل بن زياد نقل شده است كه گفت: به امير المؤمنين عليه السلام عرض كردم: بنده گاهى مرتكب گناهى مىشود و آنگاه از خدايش طلب آمرزش مىكند، حدّ و مرز اين استغفار كدام است؟ امام عليه السلام فرمود:
«اى ابن زياد! توبه عرض كردم: همين؟ فرمود: نه. عرض كردم پس چگونه؟ فرمود:
بنده هنگامى كه مرتكب گناهى مىشود، با حركات مىگويد: از خدا طلب آمرزش مىكنم. عرض كردم: منظورتان از حركات چيست؟ فرمود: با دو لب و زبان، او مىخواهد پس از آن حقيقت استغفار را به جاى آورد. عرض كردم: اين
[١] - بحارالانوار، ج ٩٠، ص ٢٧٨، روايت ٧.
[٢] - بحارالانوار، ج ٩٠، ص ٢٧٩، روايت ١١.