ايمان زيربناى شريعت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٣٤ - ده- حق، ابزار آفرينش

را رام گردانيد و هريك تا زمانى معيّن در حركتند. آگاه باش كه اوست پيروزمند و آمرزنده.» ٩- براين اساس يادآورى قرآن مبنى براينكه آفرينش آسمانها و زمين بر پايه حق بنا شده، موجب آگاهى انسان به حقيقت مسؤوليت مى‌شود. آن گونه كه از انديشه در ديگر آيات سوره زمر الهام مى‌گيريم- مثلًا آيه ٧ اين سوره-، و اين را در آيه زير بيان مى‌فرمايد:

وَخَلَقَ اللَّهُ السَّماوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ وَلِتُجْزَى‌ كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ وَهُمْ لَايُظْلَمُونَ‌ [١].

«وخدا آسمانها و زمين را به حق بيافريد تا هر كسى را برابر كارى كه كرده است پاداش دهد و به آنها ستم نشود.»

١٠- آيا كسانى كه دين خود را لهو و لعب مى‌گيرند نمى‌دانند كه نظام كائنات بر پايه بازى استوار نيست، بلكه بنياد آن جدّى و هدفمند مى‌باشد؟ خداوند مى‌فرمايد:

وَمَا خَلَقْنَا السَّماوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لَاعِبِينَ* مَا خَلَقْنَاهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ وَلكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ‌ [٢].

«ما آسمانها و زمين و آنچه را ميان آنهاست به بازيچه نيافريده‌ايم* آنها را به حق آفريده‌ايم، ولى بيشترين آنها نمى‌دانند.»

اگر آنها ميزان جدّى بودن آفرينش را مى‌دانستند ديگر زندگى خود را به بازى نمى‌گرفتند.

قبلًا ديديم كه چگونه آفرينش آسمانها و زمين براساس حق، ما را به اين نتيجه مى‌رساند كه زندگى بيهوده نيست. اگر اين دنيا سراى پاداش نيست خداوند سراى ديگرى را براى پاداش تدارك ديده است كه پايان كار همگان به سوى آن خواهد بود (لذا مى‌بينيم كه معمولًا اين واژه با ياد آورى آخرت همراه است). خداوند مى‌فرمايد:

خَلَقَ السَّماوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ وَصَوَّرَكُمْ فَأَحْسَنَ صُوَرَكُمْ وَإِلَيْهِ الْمَصِيرُ [٣].