ايمان زيربناى شريعت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢١٤ - ششم- حقايق تقوى

٧- همچنين تقوى در تعهّد نسبت به حدود زمان و مكانى جلوه‌گر مى‌شود. حدودى كه خداوند سبحان آنها را مشخّص فرموده است. خداوند مى‌فرمايد:

يَسْألونَكَ عَنِ الْأَهِلَّةِ قُلْ هِيَ مَوَاقِيتُ لِلنَّاسِ وَالحَجِّ وَلَيْسَ الْبِرُّ بِأَن تَأْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ ظُهُورِهَا وَلَكِنَّ الْبِرِّ مَنِ اتَّقَى‌ وَأْتُوا الْبُيُوتَ مِن أَبْوَابِهِا وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ‌ [١].

«از تو درباره هلالهاى ماه مى‌پرسند بگو: براى آن است كه مردم وقت كارهاى خويش و زمان حجّ را بشناسند. پسنديده نيست كه از پشت خانه‌ها به آنها داخل شويد، ولى پسنديده راه كسانى است كه تقوا پيشه مى‌كنند و از درها به خانه‌ها درآييد و از خدا بترسيد تا رستگار شويد.»

پس تقوى حركتى است در چارچوب راهى ترسيم شده و براساس اوقاتى مشخص، پس هركه پيش از ماه رمضان روزه بگيرد يا پس از ماههاى حجّ، حجّ بگزارد متّقى نخواهد بود.

٨- جنگ، واجب است و پديده‌اى است پيگير در زندگى بشرى، ليكن تقوى، شرايط جنگ و ستيز را مشخّص مى‌سازد و يك مؤمن، راههاى جنگ را مرزبندى مى‌كند تا جنگ صبغه‌اى الهى بگيرد و از حالت تجاوزگرى خارج شود، از همين رو در مسجدالحرام جز براى دفاع به جنگ برنمى‌خيزد.

پس هرگاه مشركان از جنگ، دست شستند مؤمن نيز از آن دست مى‌شويد و در ماه حرام جز هنگام جنگ و ستيز با آنها نمى‌جنگد و بدين ترتيب به احكام الهى در جنگ، پاى بند است. خداوند مى‌فرمايد:

الشَّهْرُ الْحَرَامُ بِالشَّهْرِ الْحَرَامِ وَالْحُرُمَاتُ قِصَاصٌ فَمَنِ اعْتَدَى‌ عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدَى‌ عَلَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ‌ [٢].

«اين ماه حرام در مقابل آن ماه حرام و شكستن ماههاى حرام را قصاص است پس هركس بر شما تعدّى كند به همان اندازه تعدّى‌اش بر او تعدّى كنيد و از خدا بترسيد و بدانيد كه او با پرهيزكاران است.»

٩- حجّ آيينى از آيين‌هاى اسلامى است و هدف آن رشد تقوا در ميان مسلمانان‌