دانشنامه امام علی علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٨٤٥ - رهنمودهایی در طب و بهداشت
گرچه در جلد چهاردهم (امام علی علیه السلام و بهداشت و درمان) این بحث
بگونه گستردهای مورد ارزیابی و شناخت قرار گرفته است، امّا در اینجا به
برخی از رهنمودها اشاره میگردد.
١- حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود:
به خوردن ماهی مداومت مکنید؛ زیرا بدن را آب و لاغر میکند. [١] .
٢-
خوردن گردو در گرمای شدید حرارت داخلی را تهییج، و در بدن ایجاد دمل
مینماید، و خوردن آن در زمستان کلیهها را گرم و برودت را دفع میکند. [٢]
.
٣- هرگاه مسلمان ضعیف شود گوشت و شیر بخورد. [٣] .
٤- با خوردن بنفشه حرارت تب را بشکنید. [٤] .
٥- نخوردن شام موجب ضعف و خرابی بدن میشود. [٥] .
٦- شیر گاو دواست، و نیز فرمود: پیههای گاو دردآور و روغن و شیرش شفابخش است. [٦] .
٧- کسی که در اول صبح ٢١ دانه کشمش بخورد مریض نمیشود. [٧] .
٨- سیب بخورید که معده را دبّاغی میکند. [٨] .
٩- خوردن گلابی قلب ناتوان را قوی و معده را پاکیزه میکند. [٩] .
١٠- سعتر برای معده کرک میشود مانند کرکهای حوله. [١٠] .
١١- در گرما به بر پشت نخوابید که آن پیه کلیهها را آب میکند، و پاهای خود را به سفال نسایید که رگ جذام را تحریک مینماید. [١١] .
١٢- قبل از خوردن غذا نمک بخورید، اگر مردم خواص نمک را میدانستند آن را بر تریاق مجرب مقدّم میداشتند. [١٢] .
١٣- طول دادن به هنگام تخلیه، بواسیر میآورد. [١٣] .
١٤- غدّهها را از گوشت بیرون بیاورید که خوردن آنها رگ جذام را تحریک میکند. [١٤] .
١٥- در برابر خورشید قرار نگیرید که رنگ بدن را متغیر، لباس را پوسیده و بیماری پنهان را اشکار میسازد. [١٥] .
١٦- خوردن غذاهای رنگارنگ و متنوّع شکم را بزرگ و الیهها را سست میکند. [١٦] .
پی نوشت ها:
(١) فروع کافی، کتاب الطعمه، باب السمک، حدیث٥.
(٢) فروع کافی، ج٦، ص٣٤٠، حدیث١.
(٣) فروع کافی، ج٦، ص٣١٦، حدیث٢.
(٤) فروع کافی، ج٦، ص٥٢٢، حدیث ١١.
(٥) فروع کافی، ج٦، ص٣١٧، حدیث ٨.
(٦) فروع کافی، ج٦، ص٣٣٧، حدیث ١.
(٧) فروع کافی، ج٦، ص٣٥١، حدیث ١.
(٨) فروع کافی، ج٦، ص٣٥٧، حدیث ١١.
(٩) فروع کافی، ج٦، ص٣٥٧، حدیث ١.
(١٠) فروع کافی، ج٦، ص٣٧٥، حدیث ١.
(١١) فروع کافی، کتاب الزی، باب الحمام، حدیث ١٩.
(١٢) فروع کافی، ج٦، ص٣٢٦ حدیث٤.
(١٣) خصال باب الواحد، حدیث ٦٥.
(١٤) فروع کافی، ج٦، ص٢٥٤، حدیث ٥.
(١٥) خصال، باب الثلاثة، حدیث ٤٤.
(١٦) فروع کافی، ج٦، ص٣١٧، حدیث ٨.