دانشنامه امام علی علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٦٥٤ - خربزه و هندوانه
١- حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود:
اَلْبِطِّیخُ شَحْمَةُ الْأَرْضِ لاداءٌ وَ لاغائِلَةٌ فیهِ.
«خربزه (یا هندوانه) میوه زمین است، نه در آن بیماری است و نه نگرانی در آن وجود دارد.»
٢- حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود:
فیهِ
عَشْرُ خِصالٍ: طَعَامٌ، وَ شَرَابٌ، وَ فَاکِهَةٌ، وَ رَیْحَانٌ، وَ
أُدْمٌ، وَ حَلْوَاءٌ، وَ أشْنَانٌ، وَ خَطْمِیٌّ، وَ نُقْلٌ، وَ دَوَاءٌ.
[١] .
«در خربزه (یا هندوانه) ده أثر نیکوست،
هم طعام است
و هم آبِ نوشیدنی،
هم میوه است
و هم گُل خوشبو،
هم خورشت است
و هم شیرینی و حلوا،
هم نبات است
و هم گُلِ ختمی،
و نُقل و شیرینی است
و دوای دردهاست.»
٣- امام رضا علیه السلام از پدران خود نقل کرد که فرمود:
کَانَ عَلِیُّ بْنُ أبی طَالِبٍ علیه السلام یَأْکُلُ الْبِطِّیخَ بِالسُّکَّرِ. [٢] .
«امام علی علیه السلام همواره خربزه (و انواع طالبی) را با شِکَر میخورد.»
٤- و در حدیث دیگری آمده است که:
یَأْکُلُ الْبِطِّیخَ بِالرُّطَبِ. [٣] .
«امام علی علیه السلام خربزه را با خرمای تازه میخوردند.»
پی نوشت ها:
(١) بحارالأنوار ج٦٣ ص١٩٤ ح٨.
(٢) بحارالأنوار ج٦٣ ص١٩٧-١٩٦ ح١٦.
(٣) مستدرک الوسائل ج١٦ ص٤٠٨ باب٧٧ ح١.