دانشنامه امام علی علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٧٥ - الگوهای رفتاری و عنصر زمان و مکان
رفتارهای امام علی علیه السلام برخی اختصاصی و بعضی عمومی است، که باید در ارزیابی الگوهای رفتاری دقّت شود.
گاهی
عملی یا رفتاری را امام علی علیه السلام در شرائط زمانی و مکانی خاصّی
انجام داده است که متناسب با همان دوران و شرائط خاصّ قابل ارزیابی است، و
الزامی ندارد که دیگران همواره آن را الگو قرار داده و به آن عمل کنند، که
در اخلاق فردی امام علی علیه السلام نمونههای روشنی را جمع آوری کردهایم،
و دیگر امامان معصوم علیه السلام نیز توضیح دادهاند که:
شکل و جنس
لباس امام علی علیه السلام تنها در روزگار خودش قابل پیاده شدن بود، امّا
هماکنون اگر آن لباسها را بپوشیم، مورد اعتراض مردم قرار خواهیم گرفت.
یعنی عُنصر زمان و مکان، در کیفیتها تأثیر بسزائی دارد.
پس اگر الگوهای رفتاری، درست تبیین نگردد، ضمانت اجرائی ندارد و از نظر کاربُردی قابل الگوگیری یا الگوپذیری نیست، مانند:
- غذاهای سادهای که امام علی علیه السلام میل میفرمود، در صورتی که فرزندان و همسران او از غذاهای بهتری استفاده میکردند.
- لباسهای پشمی و سادهای که امام علی علیه السلام میپوشید، امّا ضرورتی نداشت که دیگر امامان معصوم علیهم السلام بپوشند.
- در برخی از مواقع، امام علی علیه السلام با پای برهنه راه می رفت، که در زمانهای دیگر قابل پیاده شدن نبود.
امام علی علیه السلام خود نیز تذکّر داد که:
لَنْ تَقْدِروُنَ عَلی ذلِک وَلکِن اَعینوُنی بِوَرَعٍ وَاجْتَهاد
(شما نمی توانید همانند من زندگی کنید، لکن در پرهیزکاری و تلاش برای خوبیها مرا یاری دهید [١] .
وقتی
عاصم بن زیاد، لباس پشمی پوشید و به کوهها می رفت و دست از زندگی شُست و
تنها عبادت میکرد، امام علی علیه السلام او را مورد نکوهش قرار داد، که
چرا اینگونه زندگی میکنی؟
عاصم بن زیاد در جواب گفت:
قَالَ: یا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ، هذَا أَنْتَ فِی خُشُونَةِ مَلْبَسِکَ وَجُشُوبَةِ مَأْکَلِکَ!
(عاصم گفت، ای امیرمؤمنان، پس چرا تو با این لباس خشن، و آن غذای ناگوار بسر میبری؟)
امام علی علیه السلام فرمود:
قَالَ:
وَیحَکَ، إِنِّی لَسْتُ کَأَنْتَ، إِنَّ اللَّهَ تَعَالَی فَرَضَ عَلَی
أَئِمَّةِ الْعَدْلِ أَنْ یقَدِّرُوا أَنْفُسَهُمْ بِضَعَفَةِ النَّاسِ،
کَیلَا یتَبَیغَ بِالْفَقِیرِ فَقْرُهُ! [٢] .
وای بر تو، من همانند تو
نیستم، خداوند بر پیشوایان حق واجب کرده که خود را با مردم ناتوان همسو
کنند، تا فقر و نداری، تنگدست را به هیجان نیاورد، و به طغیان نکشاند.
پی نوشت ها:
(١) نامه ٥: ٤٥ نهجالبلاغه معجم المفهرس محمد دشتی.
(٢) خطبه ٣: ٢٠٩ نهجالبلاغه معجمالمفهرس محمد دشتی.