دانشنامه امام علی علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٣٥٥ - فروه بن نوفل اشجعی
فروة بن نوفل اشجعی، ابتدا از اصحاب امیرمؤمنان علیهالسلام بود اما بعد
از مدتی از قیادت و فرماندهی سپاه تحت امرش کنارهگیری کرد و همراه پانصد
نفر دیگر از همفکرانش در محلی به نام «دسکره» و «بندنیجین» - حوالی بغداد
کنونی - اردو زد؛ اما هرگز علیه امیرالمؤمنین نیز جنگ نکرد. او در این باره
میگفت: «به خدا سوگند، نمیدانم چرا و به چه دلیلی باید با علی
علیهالسلام وارد جنگ شوم، من فکر میکنم بهترین راه و در واقع تنهاترین
راه این است که فعلاً از این امر صرفنظر کرده و خوب فکر کنیم و هرگاه به
نتیجه رسیدم، یا اطاعت او را گردن نهم و یا علیه وی وارد جنگ شوم.» [١] .
به
هرحال این گروه در سال ٤١ هجری علیه معاویه طغیان کردند و با وی جنگیدند.
اما معاویه با تهدید و ارعاب مردم کوفه را بسیج کرد و آنان را سرکوب نمود و
سرانجام همه را به قتل رساند. [٢] .
پی نوشت ها:
(١) تاریخ طبری، ج ٥، ص ٨٦؛ ر. ک: وقعة صفّین، ص ٢٨٦.
(٢) همان، ص ١٦٦.