دانشنامه امام علی علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٥٣٣ - مسواک زدن
مسواک و بهداشت دهان و دندان
مسواک نور چشم
مسواک و تقویت حافظه
مسواک و هضم غذا
نقش مسواک در مبارزه با فقر
١- امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود:
السَّواکُ مِنْ مَرْضاةِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ، وَ سُنَّةٌ لِلنَّبِیّ صلی الله علیه وآله وسلم، وَ مَطْیِبَةٌ لِلْفَمّ. [١] .
«مسواک زدن خشنودی خدای بزرگ را فراهم کردن است و عمل کردن به سنّت پیامبر است، که دهان را خوشبو نگه میدارد.»
٢- امام صادق علیه السلام از امیرالمؤمنین علیه السلام نقل کرد که فرمود:
السَّواکُ یَجْلُو الْبَصَرَ. [٢] .
«مسواک زدن نور چشم را زیاد میکند.»
٣- از امیرالمؤمنین علیه السلام نقل شد که فرمود:
ثَلاثٌ یَذْهَبْنَ بِالْبَلْغَمْ وَ یَزِدْنَ فی الْحِفْظِ: السَّواکُ، وَ الصَّوْمُ، وَ قَراءَةِ الْقُرْآنِ. [٣] .
«سه چیز است که بلغم را دفع و حافظه را زیاد میکند:
مسواک زدن،
روزه گرفتن
و قرآن خواندن.»
٤ - در روایتی امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود:
«أَنَّ
السَّواکَ یُوجِبُ شِدَّةَ الْفَهْمِ، وَ یَمْرِیءُ الطَّعَامَ، وَ
یَذْهَبُ أوْجَاعَ الْأضْراسِ، وَ یَدْفَعُ عَنِ الْإنْسَانِ اَلْسُّقْمَ،
وَ یَسْتَغْنی عَنِ الْفَقْرِ...». [٤] .
«همانا مسواک زدن قدرت فهم را زیاد میکند،
و غذا را هضم میکند،
و بیماری های دندان را درمان میکند،
و بیماری را از تَن انسان میبَرَد،
و عامل نجات از فقر و تهیدستی است.»
٥- در روایتی امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود:
السَّوَاکُ مُطَهَّرَةٌ لِلْفَمِّ مَرْضاةٌ لِلرَّبِّ. [٥] .
«مسواک زدن دهان را پاک و خدا را خشنود میسازد.»
٦- امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود:
إنَّ أفْواهَکُمْ طُرُقُ الْقُرْآنِ فَطَهِّرُوها بِالسَّوَاکِ. [٦] .
«همانا دهان های شما راههای قرآن است، آن را با مسواک زدن پاک کنید.»
٧- آوردهاند که:
کَانَ عَلِیّ علیه السلام یَسْتَاکَ فی أَوَّلِ النَّهَارِ وَ فی آخِرِهِ، فی شَهْرِ رَمَضانَ. [٧] .
«در صبحگاهان و در آخر روز به هنگام افطار در ماه رمضان مسواک میزد.»
پی نوشت ها:
(١) بحارالأنوار ج٧٣ ص١٢٩ ح١٥. والخصال ج٢ ص١٥٥.
(٢) الکافی ج٦ ص٤٩٥ ح٤. والمحاسن ص٥٦٢ ح٩٥١. ووسائل الشیعة ج٢ ص٧ ح١٠.
(٣) بحارالأنوار ج٧٣ ص١٣٣ ح٤١ عن المحاسن.
(٤) بحارالأنوار ج٧٣ ص١٣٨.
(٥) مستدرک الوسائل ج١ ص٣٦١ ح٦. وجامع الأخبار ص٦٨ فصل ٢٧ و بحارالانوار ج٧٣ ص١٣٨ ح٤٩.
(٦) الفقیه ج١ ص٣٢ ح١١٢. والمقنع ص٨. ووسائل الشیعة ج٢ ص٢٣.
(٧) قرب الإسناد ص٤٣.