دانشنامه امام علی علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٨١٤ - رنگ کردن مو ها
یکی از مظاهر تجمّل و زیبائی، رنگ کردن مو است، با خضاب کردن بوسیله
حناء یا گیاهان، رنگ سفیدِ مو را تغییر میدادند، که از نظر تجمّل و زیبائی
و حتّی سیاسی، مهمّ بود.
رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم دستور داد که:
غَیِّرُوا الشِّیب
«پیری را تغییر دهید»
که هم از نظر سیاسی و موضع گیری در برابر دشمن مهم مینمود، و هم از نظر تجمّل و زیبائی مؤثر بود.
رنگ کردن مو در جلب رضایت همسران، نقش دارد.
همانگونه که مرد از زن، انتظار تمیزی و پاکیزگی دارد، زن هم از مرد انتظار زیبائی و تجمّل خواهد داشت.
حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام موها را رنگ میکرد.
امّا چند هفتهای که موهای مبارک را رنگ نکرد، مورد اعتراض اصحاب قرار گرفت:
لَوْ غُیِّرَتْ شَیْبُکَ یَا اَمیرُالْمُؤْمِنینْ علیه السلام
(بهتر بود که موها را رنگ میکردی)
حضرت پاسخ داد:
الْخِضابُ زینَةٌ وَ نَحْنُ قَوْمٌ فی مُصیبَةٍ
(خضاب و رنگ کردن مو زینت است، امّا ما در مصیبت پیامبریم.) [١] .
پی نوشت ها:
(١) حکمت ٤٧٣ نهج البلاغه معجم المفهرس، که برخی از اسناد آن به این شرح است:
١- مکارم الاخق ص ٨٣: طبرسی (متوفای ٥٤٨ ه)
٢- منهاج البراعة ج ٣ ص ٤٣٤: ابن راوندی (متوفای ٥٧٣ ه)
٣- بحارالانوار ج٤١ ص١٦٥: مجلسی (متوفای ١١١٠ه)
٤- فروع کافی ج٦ ص٤٨٢ ح١٢: کلینی (متوفای ٣٢٨ه).