دانشنامه امام علی علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٤٣٥ - کشمش
درمان بیماریها با کشمش
کشمش و سلامت تن
کشمش و شادی روح
کشمش و درمان بلغم
کشمش و درمان اعصاب
کشمش سُرخ و سلامت
١- امام صادق علیه السلام از پدران خود از امیرالمؤمنین علیه السلام نقل کرد که آن حضرت فرمود:
إحْدی وَ عِشْرُونَ زَبیبَةٌ حَمْرَاءٌ فی کُلِّ یَوْمٍ عَلَی الرِّیقِ، تَدْفَعُ جَمیعَ الْأمْراض ِإلاَّ مَرَضَ الْمَوْتِ. [١] .
«خوردن یازده دانه کشمش سُرخ در ناشتا (در حال خالی بودن معده) همه بیمارها را از بدن میزداید جز بیماری مرگ.»
٢- از حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام نقل شد که فرمود:
مَنْ اِصْطَبَحَ إِحْدی وَ عِشْرینَ زَبیبَةً حَمْراءَ لَمْ یَمْرَضْ إلاَّ مَرَضَ الْمُوْتِ إنْشاءَ اللَّه تَعالی. [٢] .
«کسی که در صبحگاه یازده دانه کشمش سُرخ بخورد به بیماری مبتلا نمیگردد، جز بیماری مرگ، اگر خدا بخواهد.»
٣- مفضّل از امام صادق علیه السلام و آن حضرت از پدران خود، و آنها از امیرالمؤمنین علیه السلام نقل کردهاند که فرمود:
مَنْ أَکَلَ إحْدی وَ عِشْرینَ زَبیبَةٌ حَمْرَاءٌ مِنْ أوَّلِ النَّهارِ، دَفَعَ اللَّهُ عَنْهُ کُلَّ مَرَضٍ وَ سُقْمٍ. [٣] .
«کسی که ٢١ دانه کشمش سُرخ بخورد، خداوند هر نوع بیماری را از او دفع خواهد کرد.»
٤- امام رضا علیه السلام از پدران خود از امام علی علیه السلام نقل کرد که آن حضرت فرمود:
اَلزَّبیبُ یَشُدُّ الْقَلْبَ، وَ یَذْهَبُ بِالْمَرَضِ، وَ یُطْفِیءُ الْحَرَارَةَ، وَ یَطیبُ النَّفْسَ. [٤] .
«کشمش جان را قوی و بیماری را از تن بیرون میکند، و گرمای بدن را فرو نشانده و روح را شاداب میسازد.»
٥- امام رضا علیه السلام از پدران بزرگوارش از حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام نقل کرد که آن حضرت از پیامبر چنین نقل فرمود:
عَلَیْکُمْ
بِالزَّبیبِ فَإنَّهُ یَکْشِفُ الْمُرَّةَ، وَ یَذْهَبُ بِالْبَلْغَمِ، وَ
یَشُدُّ الْعَصَبَ، وَ یَذْهَبُ بِالْأعْیاءِ، وَ یُحْسِنُ الْخُلْقَ، وَ
یَطیبُ النَّفْسَ، وَ یَذْهَبُ بِالْغَمِّ. [٥] .
«بر شما باد مصرف کشمش، که کشمش تلخیها را میزداید،
بلغم را از بدن بیرون میراند،
اعصاب را قوی میکند،
سُستیها را از تن میزداید،
اخلاق را نیکو و روح را شاداب و غم و اندوه را برطرف میسازد.»
٦- امام رضا علیه السلام از پدران خود، از امام علی علیه السلام نقل کرد که آن حضرت فرمود:
مَنْ أکَلَ إحْدی وَ عِشْرینَ زَبیبَةً حَمْراءٌ عَلَی الرِّیقِ، لَمْ یَجِدْ فی جَسَدِهِ شَیْئاً یُکْرِهُهُ. [٦] .
«کسی که ٢١ عدد کشمش سُرخ در صبحگاهان تناول کند، در جسم خود دردی که او را نگران کند، نخواهد یافت.»
پی نوشت ها:
(١) بحارالأنوار ج ٦٦ ص١٥٢ ح٦.
(٢) بحارالأنوار ج٦٦ ص١٥٢ ح٧، الاصطباح أکل الصبوح، وهو الغذاء، وفی الصحاح الصبوح الشرب بالغداة.
در کتاب نهایه ابن اثیر اصطباح یعنی در صبحگاهان چیزی خوردن و در کتاب صحاح الّلغة صبوح، یعنی نوشیدن در صبحگاهان.
(٣) مکارم الأخلاق ص٣٨٠ ح٣. والکافی ج٦ ص٣٥٢ ح٣. والخصال ص٣٤٤ ح٩.
(٤) بحارالأنوار ج٦٣ ص١٥٢ ح٥.
(٥) بحارالأنوار ج ٦٦ ص١٥١ ح١.
(٦) بحارالأنوارج ٦٦ ص١٥١ ح٣.