دانشنامه امام علی علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٣٢٥ - فراریان عدالت علی زبان به مدح وی گشودند
روزی نجاشی در ماه مبارک رمضان دست به شراب خواری زد، و علی علیهالسلام
حد شارب الخمر را بر وی جاری ساخت، چون او از یک خانواده شریف بود، همراه
با عدهای از خویشاوندانش «کوفه» را به سوی «شام» ترک کردند و به دربار
معاویه وارد شدند...
معاویه از آنان خواست نسبت به امیرالمؤمنین
علیهالسلام بد بگویند، ولی طارق بن عبدالله نهدی از میان آنان برخاست و
گفت: ای معاویه! ما از کنار امام عادل و بحق فرار کردهایم، دور او را
افراد پرهیزکار و اصحاب رسول خدا فرا گرفتهاند، آنان از ناکثین و قاسطین
نیستند، این که ما فرار کردهایم، تقصیر علی نیست، بلکه گناه ما باعث فرار
ما شده است!! [١] .
در این قضیه آمده است که علی از شنیدن آن سخنان خوشحال شد و فرمود اگر نهدی امروز کشته شود شهید است!
آری
سخنان ایشان آن هم در دربار معاویه تیری بود بر قلب چرکین خلیفه ستمگر
شام، ولی فضائل و مناقب و عظمت علی علیهالسلام آن چنان وسیع و گسترده است
که معاویه جز سکوت در برابر حق نتوانست اظهار مخالفتی بنماید.
پی نوشت ها:
(١) شرح ابن ابیالحدید ج٤ ص٨٨ تا ٩١ و با اشاره کمتر وسائل الشیعه ج١٨ ص٤٧٤ ح١ فروع کافی ج٧ ص٢١٦ ح ١٥ بحارالانوار ج٤١ ص٩ ح٢.