دانشنامه امام علی علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٣٨ - افتخار پرچمداری
حدیث الرایة: در یکی از روزهای جنگ خیبر فرماندهی عملیات با خلیفه اوّل
بود که متأسّفانه فرار کرد و به وقت برگشتن، او نفرات خود را متّهم به ترس و
فرار میکرد، و نفراتش او را.
روز دوّم، فرماندهی با خلیفه دوّم بود، او نیز مانند خلیفه اوّل فرار کرد [١] .
رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم که از این پیشامد بسیار ناراحت شده بود، فرمود:
قالَ:
لَاءُعطِینَّ الرَّایةَ غَداً رَجُلاً یحِبُّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ و
یحِبُّهُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ کَرّارٌ غَیرُ فَرّارٍ، لا یرْجِعُ حَتّی
یفْتَحُ اللَّهُ عَلَی یدَیهِ
«فردا پرچم را به دست مردی خواهم داد که
خدا و رسولش او رادوست دارند و او خدا و رسولش را دوست دارد، هجوم کننده
است، فرار کننده نیست از حمله بر نمیگردد تا خدا به دست او قلعه را فتح
کند.» [٢] .
فردای آن روز که همه انتظار به دست آوردن این مقام را
داشتند، آن حضرت، علی بن ابیطالب علیه السلام را خواست و پرچم را به او داد
و خدای بزرگ با دست او پیروزی را به مسلمانان عطا فرمود.
پی نوشت ها:
(١) جریان فرار خلیفه اوّل و خلیفه دوّم بسیار مشهور است که ابنابیالحدید آنرا به شعر درآورده است.در گذشته ذکر شد).
(٢) ارشاد مفید ص ٥٧، و اعلام الوری ص ٦٢ و ٦٣ به نقل بحار ج ٢١ ص ٢١،. صحیح بخاری ج ٥ ص ١٧١ (باب غزوة خیبر)، و صحیح مسلم ج ٢ ص ٣٦٠ (بابٌ من فضائل علی بن ابیطالب علیه السلام.