دانشنامه امام علی علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٤٧٤ - کردوس بن هانی بکری
کردوس بن هانی بکری از اصحاب امیرمؤمنان علیهالسلام و از رؤسای طایفه ربیعه بود که در صفّین حضور داشت.
نقل
شده پس از جریان حیله معاویه و عمروعاص برای نجات از شکست قطعی و بر سرِ
نیزه کردن قرآنها، عدهای از سپاهیان ظاهربین و جاهل حضرت خواستار صلح و
ترک مخاصمه شدند. به همین علت حضرت میان سپاه ایستاد، با آنان سخن گفت و با
بیانی رسا و دلیل و برهان حیله معاویه را گوشزد کرد. پس از پایان سخنان
امام، اولین کسی که در تأیید فرمایش امام و ادامه جنگ سخن گفت، کردوس بن
هانی بود که گفت:
ای مردم! به خدا سوگند، ما از آن لحظهای که از معاویه
بیزاری جستیم، هرگز او را به دوستی نگرفتهایم و از آن لحظه که علی
علیهالسلام را به دوستی برگزیدهایم، هرگز از او دلزده نشدهایم. همانا
کشتههای ما از شهدا بوده و زندههای ما همه نیکوکارند. و بیگمان علی
علیهالسلام از جانب پروردگارش حجت و بیان دارد و همواره جز به عدل و داد
رفتار نکرده است و هر صاحب حقی منصف است، بنابراین هر کس تسلیم علی
علیهالسلام شود، اهل نجات و هر کس با او به مخالفت برخیزد، هلاک خواهد شد.
[١] .
هر چند این سخنان اثری و قوم نادان و بیخرد بر مخالفت خود پافشاری کردند و حضرت را به پذیرش حکمیت مجبور ساختند.
پی نوشت ها:
(١) ر. ک: وقعة صفّین، ص ٤٨٤.