دانشنامه امام علی علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٦٧٥ - خدیجه
یک روز که پیامبر خدا(ص) در جمع همسران خویش حضور داشت، یادی از همسر
باوفای خویش، خدیجه نمو و بر فراق او گریست. عایشه به او اعتراض کرد و
گفت:بر پیرزن سرخ روی از تیره بنی اسد میگریی؟!
رسول خدا(ص) از سخن او بر آشفت و فرمود: چه کسی جای خدیجه را میگیرد؟
روزی
که شما مرا دروغگو خواندید او مرا راستگو دانست، و روزی که شا به حال کفر
به سر میبردید، او به من گروید و دین خدا را با ایمان و مال خو یاری داد و
هنگامی که شما عقیم و نازا بودید او برایم فرزند آورد.
عایشه گفت: وقتی
که از میزان علاقه و وفای حضرت به خدیجه آگاه گشتم همواره خود را با ذکر
محاسن و یاد خوبیهای خدیجه به پیامبر نزدیک میکردم.
عن علی قال: ذکر النبی خدیجه یوما و هو عند نسائه فبکی. فقالت عائشه: یبکیک علی عجوز حمرا من عجائز بنی اسد؟
فقال: صدقتنی اذ کذبتم و آم نت بی اذ کفرتم و ولدت لی اذ عقمتم.قالت عائشه: فما زلت اتقرب الی رسول الله (ص) بذکرها. [١] .
پی نوشت ها:
(١) کشف الغمه، ج ٢، ص ١٣١؛ بحار، ج ١٦، ص ١٨.