دانشنامه امام علی علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٥٢٢ - جابر بن عبدالله انصاری
جابر فرزند «عبداللَّه بن عمرو بن حرام انصاری» از طائفه خزرج و کنیهاش
«ابو عبداللَّه» و به قولی «ابو عبدالرحمن» یا «ابو محمد» بوده و او یکی
از بزرگان و اصحاب پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و از ارادتمندان
خاندان رسالت به شمار میآید.
مادرش نسیبه دختر ابوعبداللَّه
(عبدالرحمان) عقبةبن عدی است. جابر در کودکی همراه پدرش در عقبه دوم در جمع
هفتاد نفری خدمت رسولخدا صلی الله علیه و آله در مکه رسیدند و با حضرت
بیعت کردند. [١] .
به نقل ذهبی، جابر ٩٤ سال عمر کرد و در جنگ بدر هجده ساله بوده است. [٢] .
جابر
روی همان شخصیت اجتماعی و ایمانی که داشت، همواره مورد توجه بود و از
کسانی است که روایات بسیار زیادی از او به یادگار مانده و در تمام جنگهای
پس از رسول خدا صلی الله علیه و آله نیز شرکت داشته و در جنگ صفین در رکاب
امیرالمؤمنین علیهالسلام با شامیان جنگید، جابر از اصحابی است که عمر
طولانی کرد و سلام پیامبر خدا صلی الله علیه و آله را به امام باقر
علیهالسلام که در خردسالی بود، ابلاغ نمود و او اولین کسی بود که پس از
شهادت امام حسین علیهالسلام وارد کربلا شد و قبور شهدای کربلا را به همراه
عطیه زیارت نمود.
جابر سرانجام در سن ٩٤ سالگی در سال ٧٤ یا ٧٧ هجری در
حالی که چشمانش را از دست داده بود در مدینه دار فانی را وداع گفت و حاکم
مدینه «ابان بن عثمان» بر او نماز خواند. او آخرین صحابی از میان اصحاب و
شرکت کنندگان در عقبه ثانیه بود که از دنیا رفت. [٣] .
پی نوشت ها:
(١) اسد الغابه، ج ١، ص ٢٥٦؛ الاصابه، ج ١، ص ٤٣٤؛ سیر اعلام النبلاء، ج ٤، ص ٣٣٧.
(٢) سیر اعلام النبلاء، ج ٤، ص ٣٣٧.
(٣) اسد الغابه، ج ١، ص ٢٥٧؛ الاصابه، ج ١، ص ٤٣٥؛ سیر اعلام النبلاء، ج ٤، ص ٣٣٨.