دانشنامه امام علی علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٥٣٣ - جریر بن عبدالله بجلی
جریر بن عبداللَّه بن جابر بجلی [١] از اصحاب رسول خدا صلی الله علیه و
آله و امیرمؤمنان علیهالسلام است که به «ابوعمرو» و نیز «ابوعبداللَّه»
کنیه داشت. وی در ماه رمضان سال دهم هجری به حضور پیامبر خدا صلی الله علیه
و آله شرفیاب شد و اسلام آورد و با حضرتش بیعت کرد. جریر مردی زیبا چهره و
سفیدرو بود و پیامبر درباره او فرموده است: «کأنّ علی وجهه مَسحةَ ملک؛
گویی فرشته بر چهرهاش دست کشیده است.»
وی که از جانب عثمان بر همدان
حاکم بود در ابتدای خلافت امیرالمؤمنین علیهالسلام اطاعت و فرمان برداری
خود را اعلام کرد و در مقر فرمانداریش همدان مردم را به اطاعت و بیعت از
حضرت فرا خواند، و پس از جنگ جمل، حضرت او را عزل کرد و به کوفه فراخواند و
نامه امام علیهالسلام را برای معاویه به شام برد، اما عاقبت از حضرت و
نیز از معاویه کناره گرفت و در جزیره و نواحی آن مقیم شد تا آن که در شرات
[٢] به سال ٥٤ هجری به روزگار حکومت ضحاک بن قیس بر کوفه درگذشت. [٣] .
پی نوشت ها:
(١) بجلی منسوب به بجیله است، و بجیله نام قبیلهای است در یمن.
(٢) شَرات نام کوهستانی در ناحیه عسفان و نام منطقهای میان دمشق و مدینه است.
(٣) شرح ابن ابی الحدید، ج ٣، ص ١١٨.