دانشنامه امام علی علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٢٥٦ - عفو و ایثار
پس از تصرّف فرات توسط لشگریان علیعلیه السلام، فرماندهان و سپاهیان
اسلام عهد بستند که نگذارند لشگریان معاویه از آن آب قطرهای بردارند، زیرا
آنها با دادن خون، آب را به تصرّف خود در آوردند.
در صورتیکه امام ناراحت شد و به سپاهیانش پیغام داد که:
شما
نیاز خود را از آب تأمین کنید و دشمن را نیز آزاد بگذارید تا مانند شما از
آب استفاده کند، زیرا خداوند شما را پیروز کرده و ظلم و تجاوز آنها را
آشکار ساخته است. [١] .
دوست و دشمن و بسیاری از همراهان معاویه با
مشاهده بزرگواری و ایثار امام علی علیه السلام تکان خوردند و برخی از
بزرگان سپاه معاویه به اردوگاه امام پیوستند، و آنانکه در جستجوی حق بودند
آن را شناختند،
مشاوران کینه توز معاویه سرخورده شدند، و افرادی چون
عمروعاص و دیگر بزرگان سپاه معاویه لب به اعتراض گشودند و حقّ و باطل در
همان آغازین لحظههای رویاروئی شناسانده شدند.
پی نوشت ها:
(١) تاریخ طبری، ج٦، ص٣٢٦٩ - و تجارب السلف، ص٤٧ - و کامل بن اثیر، ج٣، ص٢٨٥ - و الامام علی، ج٤، ص٣٠٤.