٦٩٥.تاريخ الطبرى ـ به نقل از عُقبة بن ابى العَيزار ، پس از رسيدن خ : چشمان حسين عليه السلام پر از اشك شد و نتوانست جلو اشكش را بگيرد و سپس فرمود: « «برخى از آنان، به عهدشان وفا كردند و برخى ديگر در انتظارند و [در عهدشان] هيچ تغييرى ندادند» [١] . خداوندا ! بهشت را براى ما و آنان پذيرا قرار بده و ما را با آنان در قرارگاه رحمت خودت و جايگاه ذخيره شده ات گرد آور» . [٢]

٤ / ٧ ـ ٣

گريه امام عليه السلام بر پسرش على اكبر عليه السلام

٦٩٦.مثير الأحزان ـ در توصيف كشته شدن على بن الحسين (على اكبر) ـ : [على اكبر] به آوردگاه و رزمگاه آنان باز گشت . مُنقِذ بن مُرّه عبدى ، او را با تير زد و به خاكش انداخت . سپاهيان دشمن ، او را دوره و قطعه قطعه كردند . امام حسين عليه السلام در برابر [جنازه] او ايستاد و فرمود : «خداوند، گروهى را كه تو را كشتند، بكشد ! چه جرئتى بر خدا و بر هتك حرمت پيامبر كردند !» و چشمانش پر از اشك شد . آن گاه فرمود: «پس از تو، خاك بر دنيا!» . [٣]

ر . ك : ص ٥٦٤ (بخش هشتم / فصل چهارم / على اكبر عليه السلام ) .

[١] سوره احزاب : آيه ٢٣ . [٢] فَتَرَقرَقَت عَينا حُسَينٍ عليه السلام ولَم يَملِك دَمعَهُ ، ثُمَّ قالَ : «فَمِنْهُم مَّن قَضَى نَحْبَهُ وَ مِنْهُم مَّن يَنتَظِرُ وَ مَا بَدَّلُواْ تَبْدِيلاً» . اللّهُمَّ اجعَل لَنا ولَهُمُ الجَنَّةَ نُزُلاً ، وَاجمَع بَينَنا وبَينَهُم في مُستَقَرٍّ مِن رَحمَتِكَ ورَغائِبَ مَذخورِ ثَوابِكَ (تاريخ الطبرى : ج ٥ ص ٤٠٥ ، الكامل فى التاريخ : ج ٢ ص ٥٥٤) . [٣] رَجَعَ إلى مَوقِفِ نِزالِهِم ومَأزِقِ مَجالِهِم ، فَرَماهُ مُنقِذُ بنُ مُرَّةَ العَبدِيُّ فَصَرَعَهُ ، وَاحتَواهُ القَومُ فَقَطَّعوهُ ، فَوَقَفَ [الحُسَينُ] عليه السلام عَلَيهِ ، وقالَ : قَتَلَ اللّه ُ قَوما قَتَلوكَ ، فَما أجرَأَهُم عَلَى اللّه ِ وعَلَى انتِهاكِ حُرمَةِ الرَّسولِ ، وَاستَهَلَّت عَيناهُ بِالدُّموعِ ، ثُمَّ قالَ : عَلَى الدُّنيا بَعدَكَ العَفاءُ. (مثير الأحزان : ص ٦٩) .