٩٥.شرح نهج البلاغة، ابن ابى الحديد : عمرو عاص ، چند چيز را بر على عليه السلام خُرده گرفت و آنها را به وسيله پيكى روانه كرد . يكى از خُرده ها ناميدن حسن و حسين به عنوان فرزندان پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بود . امام على عليه السلام به پيك عمرو عاص گفت : «به دشمنِ عيبجو ، پسر دشمن عيبجو ، بگو : اگر آن دو ، پسر پيامبر صلى الله عليه و آله نبودند ، پيامبر صلى الله عليه و آله ، اَبتَر (بدون نسل و فرزند) مى بود ، همان گونه كه پدرت ادّعا كرد» [١] . [٢]

٩٦.كشف الغمّة ـ به نقل از ذكوان ، غلام آزادشده معاويه ـ : معاويه گفت : نفهمم كسى اين دو جوان (يعنى : حسن و حسين عليهماالسلام) را پسران پيامبر خدا بنامد ؛ بلكه بگوييد : پسران على . پس از مدّتى ، معاويه به من فرمان داد نام پسرانش را در ديوان بزرگان بنويسم . من نيز نام پسران و فرزندان پسرانش را نوشتم ؛ امّا نام پسران دخترانش را نياوردم . نوشته را پيش او بردم . در آن نگريست و گفت : واى بر تو ! از بزرگان پسران من ، غفلت كرده اى . گفتم : چه كسانى؟ گفت : آيا پسران فلان دختر[م] ، پسران من نيستند؟ آيا پسران فلان دختر [ديگرم] ، پسران من نيستند؟ گفتم : خدا را! آيا پسران دختران تو ، پسران تو هستند و پسران فاطمه ، پسران پيامبر خدا نيستند ؟

[١] بيان امام على عليه السلام ، تلميح زيبايى است به سوره كوثر كه در شأن نزول آن گفته اند : پدر عمرو عاص ، پيامبر صلى الله عليه و آله را به دليل نداشتن پسر ، «اَبتَر (بدون نسل)» خواند و خداوند در دفاع از پيامبرش ، عطاى كوثر به پيامبر صلى الله عليه و آله و دنباله داشتن نسل پيامبر صلى الله عليه و آله از طريق دخترش فاطمه عليهاالسلام را گوشزد كرد . [٢] أرسَلَ إلَيهِ [ عَلِيٍّ عليه السلام ] عَمرُو بنُ العاصِ يَعيبُهُ بِأَشياءَ ، مِنها : أنَّهُ يُسَمّي حَسَنا وحُسَينا وَلَدَي رَسولِ اللّه ِ صلى الله عليه و آله . فَقالَ لِرَسولِهِ : قُل لِلشّانِىِ?ابنِ الشّانِىِ?: لَو لَم يَكونا وَلَدَيهِ لَكانَ أبتَرَ ؛ كَما زَعَمَهُ أبوكَ! (شرح نهج البلاغة ، ابن أبى الحديد : ج ٢٠ ص ٣٣٤ ح ٨٣٤) .