إنَّكُم تُقتَلونَ غَدا كَذلِكَ ، لا يُفلِتُ مِنكُم رَجُلٌ . شما ، فردا چنان كشته مى شويد كه هيچ كس از شما ، نجات پيدا نمى كند . آنها گفتند : ستايش ، خدايى را كه به ما با كشته شدن با تو ، شرافت بخشيد ! سپس امام عليه السلام ، براى آنها دعا كرد و فرمود : اِرفَعوا رُؤوسَكُم وَانظُروا . سرتان را بالا بگيريد و نگاه كنيد . آنان به جايگاه و منزلگاه هايشان در بهشت ، نگاه كردند ، در حالى كه آن امام عليه السلام به ايشان مى فرمود : هذا مَنزِلُكَ يا فُلانُ ، وهذا قَصرُكَ يا فُلانُ ، وهذِهِ دَرَجَتُكَ يا فُلانُ . فَكانَ الرَّجُلُ يَستَقبِلُ الرِّماحَ وَالسُّيوفَ بِصَدرِهِ ، ووَجهِهِ لِيَصِلَ إلى مَنزِلِهِ مِنَ الجَنَّةِ . [١] فلانى ! اين ، جاى توست . فلانى ! اين ، قصر توست . فلانى ! اين درجه توست . پس هر كدام از آنها ، با سينه و صورت خود ، از تيرها و شمشيرها استقبال مى كرد تا در بهشت به جايگاهش برسد .

٤ . سَروران شهيدان

همان سان كه امام حسين عليه السلام ، «سيّد الشهدا (سَرور شهيدان) » لقب يافته است ، ياران او نيز سَروران شهيدان ، شمرده شده اند ، چنان كه در روايتى از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ، ـ كه در آن به آينده امام حسين عليه السلام و ماجراى كربلا اشاره شده ـ آمده است : تَنصُرُهُ عِصابَةٌ مِنَ المُسلِمينَ ، اُولئِكَ مِن سادَةِ شُهَداءِ اُمَّتي يَومَ القِيامَةِ . [٢] گروهى از مسلمانان ، او را يارى مى دهند . آنها در روز قيامت ، از بزرگانِ شهيدان امّتم هستند .

[١] علل الشرائع : ص ٢٢٩ ح ١ ، بحار الأنوار : ج ٤٤ ص ٢٩٧ ح ١ . [٢] الخرائج والجرائح : ج ٢ ص ٨٤٧ ح ٦٢ ، بحار الأنوار : ج ٤٤ ص ٢٩٨ ح ٣ . [٣] الأمالى ، صدوق : ص ١٧٧ ح ١٧٨ ، بشارة المصطفى : ص ١٩٩ .