٤٥٠.المناقب ، ابن شهرآشوب : هر كدام از ياران كه مى خواست به ميدان برود ، با حسين عليه السلام خداحافظى مى كرد و مى گفت: سلام بر تو ، اى فرزند پيامبر خدا ! امام عليه السلام هم پاسخ مى داد : «و بر تو سلام ! و ما در پىِ تو هستيم» . سپس ، قرائت مى كرد: « «و برخى از آنان ، پيمان خويش را به انجام رساندند [ و به شهادت رسيدند ] و برخى ، چشم به راه اند» [١] » . [٢]

٤٥١.البداية و النهاية ـ به نقل از محمّد بن قيس ـ : ياران حسين عليه السلام ، دوتا دوتا و يكى يكى ، نزدش مى آمدند و پيشِ رويش مى جنگيدند و حسين عليه السلام هم برايشان ، دعا مى كرد و مى گفت : «خداوند ، بهترين جزاى پرهيزگاران را به شما بدهد!» . آنان هم بر حسين عليه السلام ، سلام مى دادند و مى جنگيدند تا كشته شوند . [٣]

٢ / ١٤

دعا و گريه برخى بزرگان كوفه براى امام عليه السلام

٤٥٢.تاريخ الطبرى ـ به نقل از سعد بن عُبَيده ـ : برخى بزرگان كوفه ، بر تپّه اى ايستاده بودند و مى گريستند و مى گفتند: خدايا ! نصرتت را نازل كن . گفتم: اى دشمنان خدا! چرا پايين نمى آييد و يارى اش نمى دهيد؟! [٤]

[١] سوره احزاب : آيه ٢٣ . [٢] كانَ كُلُّ مَن أرادَ الخُروجَ وَدَّعَ الحُسَينَ عليه السلام ، وقالَ : السَّلامُ عَلَيكَ يَا بنَ رَسولِ اللّه ِ ، فَيُجيبُهُ : وعَلَيكَ السَّلامُ ، ونَحنُ خَلفَكَ ، ويَقرَأُ : «فَمِنْهُم مَّن قَضَى نَحْبَهُ وَ مِنْهُم مَّن يَنتَظِرُ» (المناقب ، ابن شهرآشوب: ج ٤ ص ١٠٠) . [٣] أتاهُ أصحابُهُ مَثنى وفُرادى يُقاتِلونَ بَينَ يَدَيهِ ، وهُوَ يَدعو لَهُم ، ويَقولُ : جَزاكُمُ اللّه ُ أحسَنَ جَزاءِ المُتَّقينَ ! فَجَعَلوا يُسَلِّمونَ عَلَى الحُسَينِ عليه السلام ويُقاتِلونَ ، حَتّى يُقتَلوا (البداية والنهاية : ج ٨ ص ١٨٥) . [٤] إنَّ أشياخا مِن أهلِ الكوفَةِ لَوُقوفٌ عَلَى التَّلِّ يَبكونَ ، ويَقولونَ : اللّهُمَّ أنزِل نَصرَكَ . قالَ : قُلتُ : يا أعداءَ اللّه ِ ! ألا تَنزِلونَ فَتَنصُرونَهُ (تاريخ الطبرى : ج ٥ ص ٣٩٢) .