تقاضاى پايين آمدن از اسب و يا بوسيدن زيرِ گلوى ايشان ، [١] و نيز گفتن جمله «مَهلاً مهلاً ، يَابنَ الزهراء!» . گفتنى است كه اين جمله ، حتّى در منابع ضعيف هم يافت نشد . تنها در أسرار الشهادات آمده است كه : فأرادَ عليه السلام أنْ يَخرُجَ مِنَ الخيمة ، فلَصَقَت بِهِ زَينبُ عليهاالسلام فقالت : مَهلاً يا أخى ! توقَّف حتّى اُزَوِّدَ مِن نَظَرى و اُوَدّعَك . [٢] امام عليه السلام تصميم گرفت كه از خيمه بيرون برود ، كه زينب عليهاالسلام خود را به او چسبانْد و گفت : برادرجان ! آهسته ! درنگ كن تا تو را سير ببينم و با تو خداحافظى كنم . ـ گزارش سراسيمه آمدن زينب عليهاالسلام نزد امام زين العابدين عليه السلام در خيمه ، پس از شهادت امام حسين عليه السلام و پرسيدن علّت دگرگون شدن اوضاع عالَم ، و سخن امام عليه السلام به وى كه : «اى عمّه ! دامن خيمه را بالا بزن» و نگاه كردن امام عليه السلام به سر بُريده پدر و مخاطب قرار دادن زينب عليهاالسلام كه : «اى عمّه ! مُهيّاى اسيرى باشيد ، كه پدرم را شهيد كردند» ؛ [٣] ـ گزارش هاى مربوط به هجوم به خيمه ها ، مانند: تصريح به كتك خوردن اهل حرم امام عليه السلام [٤] و كشيدن زيرانداز از زير امام زين العابدين عليه السلام و بر زمين افكندن ايشان ، [٥] و زيرِ دست و پا ماندن برخى از كودكان [٦] و دستور امام زين العابدين عليه السلام به عمّه اش زينب عليهاالسلام كه : «عَلَيكُنَّ بِالفرار ؛ بر شما بادْ فرار!» در پاسخ چاره جويى او ، [٧] و سرشمارى كودكان كاروان در پايان كار و مشخّص شدن اين كه دوتن از آنان در نقطه اى جان داده اند ؛ [٨]

[١] أنوار المجالس : ص ٩٨ ، تذكرة الشهداء : ص ٣١١ . [٢] أسرار الشهادات : ج ٣ ص ٥٦ . [٣] تذكرة الشهداء : ص ٣٤٧ . [٤] المنتخب ، طريحى : ص ١٨٣ ، عنوان الكلام : ص ٢١٣ . [٥] نور العين : ص ٥٣، مقتل الحسين عليه السلام المنسوب إلى أبى مخنف : ص ١٥٤ ، معالى السبطين : ج ٢ ص ٥١ . [٦] وفيات الأئمّة : ص ١٦٠ . [٧] معالى السبطين : ج ٢ ص ٥٢ . [٨] معالى السبطين : ج ٢ ص ٥٣ .