همچنين پارسايى و سخنورى و دفاع از حريم ولايت حسينى . خنده رويى او در صبح عاشورا در شرايطى كه دشمن حلقه محاصره را هر ساعت تنگ تر مى كرد حكايت از روح بلند و متعالى او داشت .

٤٥٤.الملهوف : بُرَير بن خُضَير ـ كه زاهد و عابد بود ـ ، به ميدان آمد . يزيد بن مَعقِل ، به سوى او بيرون آمد و با هم ، قرار مُباهِله گذاشتند و از خدا خواستند كه هر كه بر حق است ، آن را كه بر باطل است ، بكُشد . آن گاه ، با هم جنگيدند و بُرَير ، او را كُشت . سپس ، پيوسته جنگيد تا به شهادت رسيد . خداوند، از او خشنود باد ! [١]

٤٥٥.المناقب، ابن شهرآشوب : بُرَير بن خُضَير هَمْدانى من، بُرَيرم و پدرم، خُضَير بود؛ شيرى كه ديگر شيران را [ نيز ] با غُرّشش مى ترسانْد . نيكوكاران ، كار خير ما را مى دانند شما را [ با شمشير ] مى زنم و در اين كار ، زيانى نمى بينم . اين گونه است انجام دادن كار خير از بُرَير . بَحير بن اوس ضَبّى ، او را كُشت .

٣ / ٥

بَشير بن عَمرو حَضرَمى

بَشير بن عمرو حَضرَمى [٢] ، از ياران استوارگام و باوفاى سيّد الشهدا عليه السلام است . وى ، خبر ناگوار اسارت فرزندش در ناحيه اى مرزى را در كربلا شنيد و در حالى كه مى توانست به بهانه آزاد كردن فرزندش صحنه را ترك كند ، جوان مردى كرد و از

[١] خَرَجَ بُرَيرُ بنُ خُضَيرٍ وكانَ زاهِدا عابِدا ، فَخَرَجَ إلَيهِ يَزيدُ بنُ مَعقِلٍ ، وَاتَّفَقا عَلَى المُباهَلَةِ إلَى اللّه ِ في أن يَقتُلَ المُحِقُّ مِنهُمَا المُبطِلَ ، فَتَلاقَيا فَقَتَلَهُ بُرَيرٌ ، ولَم يَزَل يُقاتِلُ حَتّى قُتِلَ رِضوانُ اللّه ِ عَلَيهِ (الملهوف : ص ١٦٠ ، مثير الأحزان : ص ٦١) . [٢] نام او، در زيارت رجبيه به روايت المزار شهيد اول و بحار الانوار ، چنين آمده است. [٣] تهذيب الكمال : ج ٦ ص ٤٠٧ ، تاريخ دمشق : ج ١٤ ص ١٨٢ .